در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٩ - ششم عصيان، استغفار و توبه در زندگى پيامبران عليهم السلام
«هر دو (عصمت و عدالت)، از صدور معصيت ممانعت مىكنند، امّا معصيت با عصمت نمى سازد، در حالى كه معصيت با عدالت مى سازد [و ممكن] است».[١]
ششم: عصيان، استغفار و توبه در زندگى پيامبران عليهم السلام
چنانكه به تفصيل بيان شد، بعضى، صدور معصيت را از پيامبران ممكن دانسته، يا به امكان صدور معصيت از پيامبر در غير احكام و فراموشى و سهو در زندگىشان معتقدند.
برخى از آنان به مفرداتى از قرآن كريم احتجاج كردهاند به اين گمان كه اين مفردات، به امكان ارتكاب مخالفت از سوى پيامبران اشاره دارد؛ مفرداتى مبنى بر عصيان حضرت آدم عليه السلام، توبه حضرت موسى عليه السلام، فرار حضرت يونس عليه السلام، استغفار حضرت داوود عليه السلام و ديگر مواردى كه در قرآن كريم بدان اشاره شده است.
از آنجاى كه نظريه پردازى در اين مسأله بسيار است، از پرداختن تفصيلى به اين اشكالها پرهيز كرده، به سخنى بسنده مىكنيم كه در بردارنده پاسخ تمام اين نظريهها باشد و مفهوم «عصمت» را چنان كه بايد، آشكار كرده، غبار از چهره آن بزدايد؛ چرا كه با داشتن نظريه روشن و صريح اسلامى در اين زمينهها
[١] - الميزان فى تفسير القرآن: ١١/ ١٦٣.