جمعى از امامان جواز جمع در حضر (غير سفر) را بخاطر حاجت اختيار كرده‌اند براى كسى كه انرا عادت قرار ندهد و ابن سيرين و اشهب از اصحاب مالك نيز انرا اختيار كرده‌اند و خطابى انرا از قفال و شاشى كبير از اصحاب شافعى از ابى اسحاق المروزى از جماعتى از اصحاب الحديث نقل كرده‌اند و ابن منذر نيز انرا اختيار نموده است.

نووى در ص ٢١٨ ج ٥ مسلم همه تاويلاتى را كه علما براى حديث ابن عباس نموده‌اند باطل كرده است.

نويسنده فكر ميكند پس از اطلاق دو آيه قرآن كريم و ابن احاديث شكى در صحت جواز جمع بين دو نماز باقى نمى‌ماند، منتهى علماى حنفى انرا نپذيرفته‌اند و تنها بجمع صورتى قايل شده‌اند، البته اينجانب مانند نووى كه تاويل حنفى‌ها را باطل دانسته چنين حكمى نمى‌كنم. بلكه به اجتهاد علماى حنفى احترام ميگذارم، اصولا هدف من ابطال فتاوى ساير مذاهب اسلامى در تمام مسايل اختلافى كه در اين كتاب مى‌خوانيد نيست بلكه اقامه دليل براى فتاوى شيعه است و بس، كه سؤال كرده‌ايد.

(س- ٩): آيا اصل دوم ترموديناميك مخالف ازليت جهان مادى نيست؟

نظر شما چيست؟ و كمى درباره حدوث عالم توضيحى بدهيد.

(جواب): ظاهرا تمام دانشمندان مسلمان در علم كلام و عقايد از تمام فرقه‌