و نيز حديثى كه در كتب احاديث شيعه و سنى نقل شده است كه انحضرت (ص) فرموده است هر نوزاد بر فطرت متولد مى‌شود و اين پدر و مادر اوست كه او را يهودى و نصرانى و مجوسى بار مى‌آورند. بر فطرى بودن اسلام دلالت دارد.

تاريخ انسانى نيز گواه بر اين مطلب است، زيرا در تمام ادوار، انسانها معبودى داشته‌اند كه انرا عبادت ميكرده‌اند گو اينكه در تشخيص معبود گاهى به اشتباه رفته‌اند و بجاى خالق حقيقى سنگ و چوب يا مواد خوراكى يا فلزات يا شمس و ماه و ستارگان را پرستش ميكردند، ولى اين اشتباه در تشخيص و تطبيق منافاتى با فطرى بودن خداشناسى و يا خداپرستى ندارد.

امروز هم قوت و ريشه‌دارى ايمان را ما و شما مى‌بينيم اسياى مركزى پس از هفتاد سال حكومت الحادى و ضد خدائى با هزار نوع تبليغات و تهديد و تطميع و زندان و شكنجه و كشتن و حكومت‌هاى غير اسلامى فعلى خود صدها مسجد جديد را در خود جاى داد و جمع كثيرى بسوى خدا ميروند، تركيه كه پس از مصطفى كمال بيدين يكسره بطرف الحاد و كفر سوق داده شد و الفباى عربى را به لاتينى تبديل كردند تا رابطه فعلى مردم را با گذشته اسلامى‌شان قطع كنند و نسل جديد چيزى از اسلام ندانند ولى با كمال تعجب مى‌بينيم كه در انتخابات چند روز قبل حزب رفا كه خواهان اسلامى شدن كشور است اكثريت آراى مردم را نسبت به بقيه احزاب بيدين بدست اورد و تبليغات داخلى و غربيها تاثير مهمى بر روحيه مسلمانان انجا وارد نكرد ايا از همه اين تحولات نمى‌فهميم ريشه خداجوئى در فطرت آدمى نهفته است؟