مقدمة تاريخ خود (چاپ بيروت) مى‌نويسد: همانا مشهور بين تمام اهل اسلام در همه زمانها اينست كه ظهور مردى از اهل بيت ناگزير است، كه دين را كمك رساند و عدل را ظاهر نمايد و مسلمانان از او پيروى ميكنند و بر همه كشورهاى اسلامى مسلط مى‌شود و به (مهدى) ناميده مى‌شود تا اينكه ميگويد و حضرت عيسى به مهدى در نماز اقتدا ميكند.

و از ايه مباركه‌ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ. نيز استفاده مطلب فى الجملة ممكن است و نيز از سوره مباركه انا انزلناه فى ليلة القدر بضميمه دو مقدمه كه توضيح ميدهيم:

١- در هر ماه رمضان شب ليلة القدر تكرار مى‌شود كه تكرار ان از صحيح بخارى و غيره نيز مفهوم مى‌شود.

٢- در شب قدر ملائكه و روح همه امور را مى اورند (تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ) البته مراد از هر امر احكام شرعى نيست كه بعضى كم‌فكران گفته‌اند بلكه حوادث يك ساله است كه اتفاق مى‌افتد.

٣- منزل عليه (يا منزل اليه) كيست؟ يعنى ملائكه حوادث يك سال را بكى مى‌رساند؟ چنين كسى جز مهدى صلاحيت اين مقام را ندارد كه توسط روح مقدس ختمى‌مرتبه علم حوادث يك سال به او ميرسد و الله العالم.

در پايان توجه شما را به احاديثى كه خلفا را دوازده معرفى ميكردند و در جواب سؤال چهاردهم بيان شدند جلب ميكنم كه از نظر دانشمندان شيعه بر وجود مهدى صاحب الزمان نيز دلالت دارند.

(س- ٥٤): ميخواهيم باصراحت بگوئيم كه نبايد سؤال زير را از شما