مسايل كابل - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٣ - جمع بين دو نماز در احاديث صحاح
شيميائى و فيزيكى خلاصه ميشود و روح و حيات روحانى را منكراند و نظريه وهابيهاى جامد نيز بهمين پندار غلط منجر مىشود.
قرآن درباره شهدا مىفرمايد كشتهشدگان در راه خدا را مردگان نپنداريد بلكه (انان) زنده هستند و در پيش پروردگار خود روزى ميخورند اين آيه نص در حيات برزخى شهدا ميباشد كه مجالى براى ترديد كسى- هرچند كمعقل- باقى نمىگزارد. وقتى ارواح شهدا زنده باشند و نزد پروردگار روزى بخورند آيا ميشود گفت سيد المرسلين و خاتم النبيين (ص) نابود شده است و روح بزرگ و مقدس او حيات و علم و ادراك ندارد؟!!! نعوذ بالله از انكار آن.
فَرِحِينَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ (آل عمران ١٧٠)
شهدا به فضل و رحمتى كه خداوند بانان عطا فرموده شادمانند و بشارت دهند به ان كسانيكه به انان نپيوستهاند كه خوف و غمى براىتان نيست (البته جمله يستبشرون طور ديگرى هم تفسير شده است) ببينيد قرآن شادمانى ارواح شهدا را بيان مىكند و نيز توجه آنان را به زندهها كه هنوز نمردهاند ايا روح خاتم الانبياء كه بالاترين ارواح است متوجه امتان خود نخواهد بود؟
وهابيها توسل بيك انسان عادى زنده را جايز ميدانند كه از او كمك بخواهد آيا روح مقدس و بزرگ حضرت پيامبر اكرم (ص) كه رحمت براى جهانيان است (و ما ارسلناك الا رحمة للعالمين) مانند يك فرد عادى قدرت كمك را ندارد؟ چه خيال واهى و باطلى! بهتر است ما بحث خود را با بيان چند حديث كه خود انها نيز اعتراف بصحت انها دارند منحصر كنيم: