ما بدون نشستن يك‌راست برمى‌خيزيم و جلوسى نداريم و همين بهتر است چون در ركعت اول و چهارم تشهد نيست و موضوعى براى نشستن وجود ندارد لطفا در اين مورد جواب خود را براى ما بنويسيد.

(جواب): اولا اينگونه اختلاف فرعى در بين مجتهدين يك مذهب تا چه رسد به مجتهدين مذاهب وجود دارد كه هيچ مشكلى ببار نمى‌اورد و خداوند از همه قبول فرمايد (للمصيب اجران و للمخطى‌ء اجر واحد)

و ثانيا بخارى در صحيح خود (بشماره ٦٤٥ الجماعة و الامامة) از مالك از رسولخدا (ص) چنين نقل ميكند:

يجلس اذا رفع راسه من السجود قبل ان ينهض فى الركعة الاولى.

يعنى انحضرت (ص) پس از اينكه سر از سجده بلند ميكرد قبل از برخاستن از ركعت اول مى‌نشست. البته اين حديث مخصوص بركعت اول است و اينك سه حديث ديگر بخارى را مطالعه كنيد كه مطلب بيشترى استفاده كنيد:

(الاول) عن ابى هريره عنه (ص)

ثم اركع حتى تطمئن راكعا ثم ارفع حتى تعتدل قائما ثم اسجد حتى تطمئن ساجدا ثم ارفع حتى تطمئن جالسا ... ثم افعل ذلك فى صلاتك كلها.

(بشماره ٧٦٠)

(دوم) و فى حديث انس:

و اذا رفع راسه قام حتى نقول قد نسى‌

(٧٦٨)

(سوم) و عن البراء

كان ركوع النبى (ص) و سجوده و اذا رفع راسه من الركوع و بين السجدتين قريبا من السواء

(٧٦٨)

خلاصه ترجمه اين سه حديث كه در كتاب صفة الصلاة صحيح بخارى‌