بينداختم شانه چون استخوان‌		نمى‌خواهم ديگرم سگ مخوان‌
قناعت كن اى نفس با اندكى‌		كه سطان و درويش بينى يكى‌
مپندار چون سركه خود خورم‌		كه جور خداوند حلوا برم‌

اگر مسئولين آينده ما عاقبل باشند مى‌توانند از رقابتهاى احمقانه دولتاى خارجى حداكثر استفاده را در گرفتن كمكهاى غير مشروط ببرند بطور نمونه دولت حافظ اسد در سوريه را يادآور مى‌شوم سوريه يك كشور كوچك است و منابع اقتصادى زيادى هم ندارد و همسايه‌گى خود با دولت لجوج و قدرتمند و بسيار دشمن خود اسرائيل هم روبرو است ولى حافظ اسد مرد يكدنده و بااستقامت است من در دمشق در سال ١٣٥٧ چند ماهى بودم و شهر دمشق را ديدم ولى در سال ١٣٧٣ وقتى دوباره بدمشق و بعضى از شهرهاى ان رفتم ديدم بسيار وسعت يافته و شهر تقريبا دگرگون‌شده پيشرفت كرده است، دولت سوريه از شوروى و چند دولت ديگر منجمله بعضى از دولتهاى عربى كه از نظر سياسى با هم دوراند به لطايف الحيلى كمك گرفته‌اند كه هم بودجه نظامى خود را تامين كرده‌اند و هم بوضع ابادى كشور و مسأله اقتصاد خود متوجه شده‌اند و البته كه به دولت شوروى سابق تا حدى وابسته بوده‌اند ولى بسيار كم كه ميشود گفت تا حد زيادى استقلال خود را حفظ كرده‌اند و عجيب‌تر اينكه دولت لبنان را نيز تقريبا تحت‌الحمايه خود قرار داده‌اند كه‌