ج: تكبر و سرباز زدن از اينكه يك انسان همانند انان كه حتى از نظر اقتصادى و اجتماعى در سطح پائين‌ترى قرار داشته بعنوان فرستاده خدا و مطاع و متبوع در بين انان عرض اندام كند، و طبعا دسته پولدار و قدرتمندان اجتماعى مانند اشراف (ملا) و حكومتها (فرعون و نمرود ...) در اين مقام بيشترين مخالفتها را مى‌نمودند.

د: سخت بودن ترك هوسهاى نفسانى و لذايذ جسمانى و عادات و رسومات محلى و كاناليزه كردن تمام عقايد و اخلاق و اعمال در خط شريعت كه انبياى بزرگوار- سلام الله عليهم- خواهان آن بودند.

و همين چهار عامل كه از قرآن مجيد استفاده مى‌شود اتفاقا امروز- اخر قرن بيستم- نيز مانع از تدين مردم است منتهى چون فعلا انبياء وجود ندارند جانشينان انان كه علماى دينى ميباشند جاى انان را در مورد عامل سوم گرفته‌اند، با اين تفاوت كه جمعى از علما نواقصى دارند كه كار دشمنان را نيز ميكنند و زيان انان را گوياتر!!! و در اين مورد كشيشان و دستگاه فاسد كليسا در غرب سبب شدند بدترين ضربه بر دين وارد آيد.

(س- ٢٣): ما امروز ميدانيم غالب پديده‌ها علل طبيعى دارند از قبيل مرض، مردن، باران، ابر، باد، حرارت، برودت و امثال انها و علم ميگويد قانون عليت استثناءناپذير است در حاليكه مسلمانها و علماى انان همه چيز را بخداوند نسبت ميدهند و لذا دهريها و ماديها ميگويند علم جائى براى ايمان‌