٤- مشغول بودن با منافسين و مخالفين خودپرست داخلى. چون غالب حكومتها پايگاى مردمى ندارند، طبعا بزور يا به حيله روى كار مى‌آيند و بايد بزور و يا حيله از بين بروند و لذا بجاى فكر كردن در مشكلات مردم و چاره‌جوئى انها مشغول كشتى‌گيرى با رقيبان خود مى‌شوند (الدنيا جيفة و طالبها كلاب)

٥- باور نداشتن غالب سردمداران كشورهاى اسلامى بدين، خصوصا در اعصار اخير.

٦- غالبا ملتها بحكومتها بدبين بوده‌اند و حكومتها بتوده‌هاى مردم نظر بد داشته‌اند كه در چنين شرائط همكارى بين انان وجود نداشته است.

٧- مزدور بودن و وابسته بودن غالب حكومتهاى موجوده به قدرتهاى بزرگ خارجى كه دشمنان اسلام‌اند و آراى عمومى ملتهاى مسلمان براى اين حكومتهاى در مقابل تلقينات قدرتهاى خارجى مذكور هيچ ارزشى ندارد و بسيارى از امكانات مادى جهان اسلام از همين جا بهدر ميرود ما فقيرتر شديم و دولتهاى استعمارى انان پولدارتر!

يك دانشمندى هندى كتابى بعربى تاليف نموده است بنام (ماذا خسر العالم بانحطاط المسلمين) و يا قريب‌بان كه فعلا يادم رفته و شايد بيست سال قبل انرا مطالعه نموده‌ام و گمان ميكنم در ايران به فارسى هم‌