انان ميگويد كه ما سوره‌اى از قرآن را سابقا قرائت ميكرديم كه در درازى و سختى معانى انرا به سوره برائت (سوره توبه) تشبيه ميكرديم و من ان سوره را فراموش كرده‌ام فقط (اين ايه) از ان سوره بيادم مانده است: لو كان لابن ادم ...

و نيز سوره ديگرى را ميخوانديم كه بيكى از سوره‌هاى مسبحات، شباهت داشت و انرا (نيز) فراموش كردم ولى از ان اين (جملات يا آيات) را بياد دارم: يا ايها الذين امنوا ...

بنابراين روايت صحيح مسلم دو سوره از قرآن مجيد كم شده است كه يك سوره ان همچون سوره برائت دراز بوده است. و البته بايد متوجه باشيد كه مسلم در صحيح خود ميگويد كه من درين كتاب احاديثى را ذكر ميكنم كه صحت انها اجماعى باشد نه اينكه تنها بنظر من صحيح باشد پس ميشود گفت نقص دو سوره باجماع اهل سنت صحيح است.

٢- در صحيح بخارى از ابن عباس نقل ميكند:

كان عكاظ ... فنزلت:

ليس عليكم جناح ان تبتغوا فضلا من ربكم فى موسم الحج‌

(حديث شماره ١٩٤٥- كتاب البيوع)

اين حديث نيز دلالت دارد كه كلمه (فى موسم الحج) از قرآن كم شده است.

و ابو داود در سنن خود پس از نقل اين حديث ميگويد فحدثنى عبيد بن عمير انه كان يقرئهانى المصاحف. يعنى عبيد ميگفت كه او اين جمله را در مصاحف (قرآن‌ها) مى‌خواند، يعنى جمله (فى موسم الحج) بعدها از بين رفته است!!!

٣- بخارى از انس نقل ميكند كه ما (اين ايه را) مى‌خوانديم: ان بلغوا