جواز جمع در وقت يكى از دو نماز و اين حديث تاويل مذهب حنفى را باطل ميكند كه گفته‌اند مراد تاخير انداختن نماز اول تا اخر وقت آنست و تقديم نماز دومى در اول وقت ان (يعنى جمع صورى).

٤- انس ميگويد

كان النبى (ص) يجمع بين صلاة المغرب و العشاء فى السفر

(حديث شماره ١٠٥٧ بخارى).

٥- سالم از پدرش نقل ميكند:

كان النبى يجمع بين المغرب و العشاء اذاجد به السير

(حديث شماره (١٠٥٥ تقصير الصلاة).

٦- ٧- عن انس: همانا حضرت نبوى (ص) وقتى قبل از زوال شمس سفر ميكرد نماز ظهر را تا وقت عصر به تاخير مى‌انداخت بعد بين ظهر و عصر جمع ميكرد (١٠٦٠ بخارى) و ص ٢١٤ ج ٥ مسلم.

اين حديث نيز صريح در جمع حقيقى است و مثل اين حديث بلكه صريح‌تر از ان حديث ديگر اوست كه مسلم در ص ٢١٥ ج ٥ صحيح خود نقل كرده است.

٨- ابن عباس ميگويد: رسولخدا (ص) ظهر و عصر را يكجا خواند و مغرب و عشا را (نيز) يكجا خواند كه نه خوف بود و نه سفر اين حديث جواز جمع را در غير سفر و خوف صريحا بيان ميدارد. (ص ٢١٥ ج ٥ كتاب مسلم).

٩- و عنه:

صلى رسول الله (ص) الظهر و العصر جميعا بالمدينة فى غير خوف و لا سفر ...

ص ٢١٥ ج ٥ مسلم.

در ذيل اين حديث، ابن عباس علت جمع انحضرت (ص) چنين بيان‌