جهانى شدن و جهانى سازى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٥ - توسعه يافتگى در ميان اديان در تمدن ها
قالب مفاهيم علوم سياسى جديد احيا كرد.[١]
توسعهيافتگى در ميان اديان در تمدنها
آيا افزايش جمعيت مسلمانان در آينده، امتيازى براى اسلام است؟
واقعيت اين است كه علت افزايش چشمگير جمعيت در كشورهاى اكثريت مسلمان، بالا بودن سهم بارورى در كشورهاى مذكور است. به طورى كه ميانگين نرخ بارورى براى هر زن و در سال ١٩٧٥ در ميان كشورهاى اكثريت مسلمان ٣٩/ ٦ بوده و در حالى كه نسبت مذكور در ميان زنان در ساير اديان ٣٦/ ٤ بوده است. اگر سهم مرگ و مير در ميان نوزادان را در نظر بگيريم، نتيجه، درصد رشد جمعيت است كه در سال ١٩٧٥، در كشورهاى اكثريت مسلمان ٨/ ٢ و ساير اديان ٥/ ١ بوده است.
در سال ٢٠٠٠، نرخ بارورى زنان مسلمان به ٤٤٧/ ٤ تقليل يافت، ولى رتبه دومى خود را حفظ نمود در آن سال، بيشترين نرخ بارورى مربوط به زنان كشورهاى با اكثريت آنيميست (٧/ ٥) و كمترين در كشورهاى با اكثريت بىدين (٥/ ١) بوده است. (با اكثريت مسلمان رتبه دوم و به ترتيب رتبههاى سوم به بعد متعلق به هندوئيستها، بودائيستها، يهودىها و مسيحىها).
جدول زير نشان مىدهد كه هرم سنى جمعيت در اديان مختلف نيز متفاوت و ضمنا در حال تغيير است.
...
[١] همان، ص ١٢٤