جهانى شدن و جهانى سازى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١١ - مقدمه
(خلافت) عثمانيها، امپراطوريهاى ديگر و امپراطورى انگليسيها و جماهير اتحاد شوروى سابق و حكومتهاى چين و هند در عصر حاضر و مانند دولتهاى بسيار كوچك خليج فارس (كويت، قطر، امارات متحده) و ...
ولى در قرن بيست ميلادى در اثر پيدا شدن وسايل نقليه (موتر، طياره، قطار) و وسايل ارتباطى (تلفون، تلگرام، فاكس، راديو، تلويزيون و انترنت) بشر وارد مرحلهى جديد، پيچيده و سريع روابط اجتماعى گرديد. و اجتماعات بزرگترى به وجود آمد.
مثلا:
جامعه عرب توسط دولتهاى عربى.
اتحاديه اروپا و بازار مشترك آنان.
كانفرانس اسلامى.
كانفرانس غير متعهدها كه فعلا كم رنگ شده است.
سازمان ملل متحد و موسسات تابعه آن.
پيمانهاى نظامى ناتو، ورشو، بغداد (سنتو) و غيره كه به جز اول، بقيه فعلا از بين رفته است.
بانك جهانى و صندوق بين المللى پول، و دهها مؤسسات نظامى، اقتصادى، تجارى، صحى و سياسى فراملى ديگر كه يا بين همه كشورها و يا بين چند كشور فعّال شده است.
اين مؤسساتخصوصا سازمان مللتا حدودى اختيارات دولتها را بر ملتها و كشورهاىشان محدود نموده كه قسمتى از آن اختيارات، در اختيار