جهانى شدن و جهانى سازى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٦ - توسعه يافتگى در ميان اديان در تمدن ها
...
در سال ٢٠٠٠، بدون دينها كمترين سهم جوان و آنيميستها و مسلمانان بيشترين را داشته و از آن سو يهوديها و مسيحىها بيشترين كهنسال و آنيميستها و مسلمانان كمترين كهنسال را داشتهاند. در سال ٢٠١٥، سهم جوانان در همه اديان جز آنيميستها تقريبا به يك نسبت تقليل و سهم كهنسالان در مسيحيت، يهود، و بىدينها شديدا افزايش خواهد يافت.
گفتيم كه هانتينگتون معتقد است كه سواى رشد جمعيت، شهرى شدن در كنار سرخوردگى از نوسازى و خودبيگانگى، از عوامل احياى اسلام در دهههاى اخير شناخته شده است. به موجب آمارهاى سازمان ملل، در سال ١٩٧٥، در ميان كشورهاى اكثريت مسلمان، كويت با سهمى معادل ٨/ ٨٣ درصد بيشترين جمعيت شهرنشين و بنگلادش با ٨/ ٩ درصد كمترين جمعيت شهرنشين را در ميان ٤٥ كشور با اكثريت مسلمان را داشتهاند (ميانگين سهم مذكور در ٤٥ كشور معادل ٩٨/ ٣٨ درصد بوده است.).