خاطره هاى آموزنده - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٧ - ٤/ ٨ نامه اى تاريخى به وزير حج عربستان

گفته مى‌شود، نبود؛ بلكه داراى محتوايى خوب و حاوى مباحثى ارزشمند بود كه شايسته توجه است، به ويژه آنچه به اين حديث شريف نبوى مربوط است:

پيامبر خدا صلى الله عليه وآله فرمود: زود باشد كه امت‌ها بر شما يورش آورند، همانند يورش آوردن گرسنگان به ظرف غذا.

يكى از آن ميان گفت: آيا به خاطر اندكى جمعيت ماست؟

فرمود: نه! بلكه شما زياديد؛ اما چونان كف و خاشاك روى سيلاب هستيد. خداوند، هيبت و شكوه شما را از دل‌هاى دشمنانتان مى‌برد، و در دل شما وهن ايجاد مى‌كند.

يكى از آن ميان گفت: اى رسول خدا! وهن چيست؟

فرمود: دنيادوستى و ناخشنودى از مرگ.[١]

اين رهنمود پيامبر صلى الله عليه وآله، در حقيقت، اشاره به راز عقب‌ماندگى جوامع اسلامى و دليل سلطه بيگانگان بر آن‌ها در دوران ماست.

به هر حال، گفتار شما در آن شب، دليل ديگرى است بر شايستگى‌هايى كه شما بِحَمدِ الله به آن‌ها آراسته‌ايد؛ شخصيت اصيل فرهنگى با نگاهى نو و روشن! و همين، به من انگيزه داد كه نكته‌هايى را درباره حديث ديگرى از پيامبر صلى الله عليه وآله كه در سخنان شما بود، ابراز نمايم، و آن، حديث ثقلين است:

من در ميان شما دو چيز گران‌بها مى‌گذارم: كتاب خدا و سنّتم.

پيش از هر چيز، بايسته يادآورى است كه تمسّك به سنّت رسول خدا، از واجباتى است كه قرآن كريم، بارها در آياتى مورد تأكيد قرار داده و فرموده است:

هر كس از رسول، تبعيت كند، از خدا تبعيت كرده است (نساء/ ٨٠).

هر چه رسول خدا به شما داد، بگيريد، و از هر چه نهيتان كرد، خوددارى كنيد (حشر/ ٧).

[١]. سنن أبى داوود، ج ٤، ص ١١١، ح ٤٢٧٩؛ مسند ابن حنبل، ج ٨، ص ٣٢٧، ح ٢٢٤٦، هر دو به نقل از ثوبان غلام رسول خد صلى الله عليه و آله.