خاطره هاى آموزنده - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٥ - ١/ ١٣ شفا يافتن بيمار سرطانى با عنايت امام رضا عليه السلام

بيمار را به داخل بخش هدايت كردم تا معاينه شود، معلوم شد خانمى است حدود سى ساله، داراى دو فرزند كه دچار تومور بدخيمى در مثانه بوده، يك بار تحت عمل جراحى قرار گرفته، ولى بهبودى نيافته است و امروز با عود تومور در ديواره شكم به صورت گل كلمى (Vegetation) مراجعه كرده است كه مورد پذيرش واقع نشده است. اين بيمارى موجب مطلقه شدن ايشان از سوى همسرش شده است، و پدر سالمندش از او و فرزندانش نگهدارى مى‌كرد.

بيمار را با كمك آقاى دكتر سيد مهدى ابطحى كه دستيار اورولوژى بود معاينه كرديم و معلوم شد كه واقعاً اقدام جراحى ديگرى نمى‌توان براى بيمار انجام داد، وقتى پيرمرد اين بيان را شنيد، باز هم گريه كرد و مستأصل مى‌پرسيد: من چه كنم؟ نهايتاً گفت اگر مى‌توانستم به مشهد بروم، او خوب مى‌شد.

اقدامات لازم براى سفر ايشان و دخترشان به مشهد مقدس انجام شد و به او قول دادم كه پس از بازگشت از مشهد براى او وقت راديوتراپى بگيرم، شايد انشاءالله نتيجه بخش باشد. لازم به ذكر است كه حدود بيست سال قبل امكانات شيمى درمانى و حتى راديوگرافى براى معاينه سرطان كمتر از امروز بود، اما در تكنيك‌هاى جراحى تفاوت‌هاى محسوسى وجود ندارد.

مدتى (شايد دو هفته) بعد، روزى در بخش جراحى همان بيمارستان، پيرمرد را ديدم كه به دنبال من مى‌گشت. از او حال دخترش را پرسيدم، گفت: بحمدالله بهتر است و زخمش خوب شده است.

بيمار را معاينه كردم. در كمال ناباورى، اثرى از توده زخمى داخل شكاف جراحى روى شكم نبود و در معاينه هم توده ديگرى به دست نمى‌خورد. از آقاى دكتر ابطحى خواهش كردم بيمار را معاينه كرد، او هم جز تعجب نكته‌اى به زبان نياورد. در بررسى‌هاى راديولوژيك بعدى هم نكته مرضىِ واضحى پيدا نكرديم.

براى ما يقين بود كه قلب پاك پيرمرد و استيصال خانواده، كار خودش را كرده است و مولايمان امام رضا عليه السلام گوشه چشمى به بيمار داشته است.