٢. كشته شدن عمار به دست گروه ستمكاران، در حالي كه عمار و حق با يكدگرند و همه مي‌دانند و در مدارك و اسناد تاريخي سنّي و شيعه هم ثبت است كه عمار به دست معاويه و سپاهانش در جنگ صفين كشته شد؛ در حالي كه تا آخرين لحظه زندگي، از علي و مكتب و مرام علي دست نكشيد و در همه حال مدافع حريم امامت و ولايت حضرت بود و توجه به مطالب بعدي حديث، مشخص مي‌شود كه مراد از حق، بدون ذره‌اي شك و ترديد، وجود مقدس اميرالمؤمنين علي٧ است.

٣. همراه با علي بودن، يعني همواره در هدايت به سر بردن و جداي ازعلي، يعني همواره در ضلالت و گمراهي به سر بردن.

٤. مدح كساني كه علي را ياري كنند و مقام آنها تا روز قيامت و مذمت كساني كه با علي دشمني ورزند و شقاوت آنها تا روز قيامت.

٥. حتي اگر همه مردم به راهي رفتند و علي به يك راه ديگر، همان راه علي را بپيمايد و مردم را رها كند؛ يعني علي در مقابل همه. علي يك طرف و ديگران يك طرف. حتي اگر علي هم تنها بماند، باز هم حق با اوست نه ديگران.

٦. تأكيد مكرّر بر اين‌كه علي هرگز از هدايت جدايي نمي‌پذيرد.

٧. توصيه به اين‌كه اطاعت از علي اطاعت از پيامبر و در نهايت، اطاعت از خداي متعال است.

٨. در برخي روايات، پيامبر اكرم، مطلبي را نسبت به حضرت علي٧ فرمودند و مقامي را براي ايشان قايل شدند كه براي هيچ كس قايل نشدند و آن را در دنيا و آخرت پا بر جا دانستند؛ يعني مقام اخوت.

اين موأخت بين پيامبر و علي٧ در دنيا و آخرت، نشان از يك سويي، يك راهي، يك هدفي آن دو بزرگوار مي‌كند؛ بدون ذره‌اي اختلاف و تفاوت. پس پيروان علي٧، دوستان علي، حمايت كنندگان علي همان پيروان، دوستان و حاميان پيامبرند. از جمله روايت از ابن‌عمر است كه پيامبر٦ بين اصحابش پيمان اخوت بست. علي٧ گفت: اي رسول الله، بين اصحاب پيمان اخوت بستي و بين من و كسي پيمان اخوت نبستي.حضرت پيامبر فرمودند:

تو برادر من در دنيا و آخرت هستي.[١]

٩. در برخي روايات، پيامبر، حضرت علي٧ را به صراحت فاروق امت و جدا كننده حق از باطل تا روز قيامت معرفي كردند؛ از جمله: از ابوذر و سلمان است كه گفتند: پيامبر٦ دست علي٧ را بالا برد و چنين فرمود:

ان هذا اول من آمن ربّي و هذا اول من يصافحني يوم القيامة و هذا الصديق الاكبر و هذا فاروق هذه الامّة يفرق بين الحق و الباطل و هذا يعسوب المؤمنين.[٢]

[١]. سوره احزاب، آيه ٥٧.

[٢]. کنزالعمال، ج٦، ص١٥٤؛ مقام الامیرالمؤمنین، ص٣٩.