١ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص

علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ١٨٢ - قاعده شناخت صحابه پيامبر با محوريت احاديث پيامبرم

١٠. در دسته‌اي ديگر از روايات، پيامبر، ايشان را به عنوان حل كننده اختلافات امّت بعد از خودش معرفي كرده و همگان را به تمسك به علي٧ سفارش كرده است؛ از جمله خطاب به علي٧ فرمود:

انت تبين لهم ما اختلفوا فيه بعدي؛[١]

تو براي آنها تبيين مي‌كني آنچه را كه بعد از من در آن اختلاف دارند.

و خطاب به امّت فرمودند:

ستكون بعدي فتنه اذا كان ذلك فالزموا علي بن ابي طالب؛[٢]

بعد از من فتنه خواهد بود. پس در آن هنگام، ملازم با علي بن ابي‌طالب باشيد.

البته پيامبر پيش‌بيني كرده بودند كه برخي در هنگام اختلاف امّت، بعد از خودش، ملازم علي نيستند و او را تكذيب مي‌كنند كه آنها را جزء هلاك‌شدگان معرفي فرمودند:

يهتك فيك رجلان: محب مفرط و كذّاب مفتر، تفرق فيك امّتي كما افترقت بني اسرائيل في عيسی٧.[٣]

پيامبر، در اين حديث شريف، دو گروه را از هلاك شدگان معرفي كردند: يكي كساني كه در دوستي علي افراط ورزند، مانند غاليان و ديگر كساني كه حضرت را تكذيب كنند.

و حتي پيامبر احوال روز قيامت محبين و تصديق كنندگان و دشمنان و تكذيب‌كنندگان حضرت را برشمرده و حتي فرموده كه مرگ دوستانت همراه با آرامش و امنيت است و مرگ دشمنان علي٧ مرگ جاهليت و بر ديني غير اسلام است؛ هر چند در حيات دنيا ظاهراً مسلمان بوده‌اند:

... فمن احبك في حياه مني فقد قضی نحبه و من أحبك في حياه منك بعدي ختم الله له با الامن و الايمان، و من احبك بعدي و لم يرك ختم الله له بالاً من و الايمان و امنه يوم الفزع، و من مات و هو يبغضك يا علی! مات ميتة جاهلية.[٤]

١١. در دسته‌اي ديگر از روايات پيامبر خطاب به برخي اصحابش از جنگ عده‌اي به ناحق با علي٧ خبر مي‌دهد و همگان را به ياري حضرت توصيه مي‌كند؛ از جمله:

يا ابا رافع! سيكون بعدي قوم يقاتلون علياً حق علي الله تعالي جهاد هم، فمن لم يستطع جهاد هم بيده فبلسانه، فمن لم يستطع بلسانه فبقلبه ليس وراء ذلك شيء.[٥]


[١]. الامالی صدوق، ص٦٢؛ بشارة المصطفی، ص١٤٧؛ بحارالانوار، ج٣٨، ص٩٠.

[٢]. مجمع الزوائد، ج٩، ص١٨٥.

[٣]. دلائل الصدق، ج٢، ص٤٠١.

[٤]. تاریخ بغداد، ج٢، ص٣٣٧؛ تاریخ دمشق، ج٤٢، ص٣٨٣؛ المناقب ابن مغازی، ص٨٤.

[٥]. ترجمه خصائص نسایی، ص١١٤؛ دلائل الصدق، ج٢، ص٤٢٩؛ کنزالعمال، ح٣٦٣٥١-٣٦٣٧٣؛ مسند ابن‌حنبل، ج٣، ص٨٢؛ مجمع الزوائد، ج٥، ص١٨٦ و ج٩، ص١٣٣.