اين روايت نيز با روايات قبلي هم مضمون است، ليكن به جاي «امر دينكم»، عبارت «امور دينكم» و به جاي «امر ديناكم»، عبارت «شيئاً من امر دنياكم» دارد كه شامل جدايي همه امور جزئي دنيوي و ديني مي‌شود. نقد اين مطلب نيز در بخش‌هاي بعدي مقاله خواهد آمد.

طريق ٧. حَدَّثَنَا عَفَّانُ، قَالَ: حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ: أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ وَ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صَلَّى اللَّهم عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ـ سَمِعَ أَصْوَاتًا، فَقَالَ: «مَا هَذِهِ الْأَصْوَاتُ؟» قَالُوا: النَّخْلُ يُؤَبِّرُونَهُ يَا رَسُولَ اللَّـهِ!، فَقَالَ: «لَوْ لَمْ يَفْعَلُوا لَصَلُحَ». فَلَمْ يُؤَبِّرُوا عَامَئِذٍ فَصَارَ شِيصًا، فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ ـ صَلَّى اللَّهم عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ ـ ، فَقَالَ: «إِذَا كَانَ شَيْئًا مِنْ أَمْرِ دُنْيَاكُمْ فَشَأْنَكُمْ بِهِ وَ إِذَا كَانَ شَيْئًا مِنْ أَمْرِدِينِكُمْ فَإِلَيّ».[١]

اين روايت با روايت قبلي هم مضمون است.

روايت انس بن مالك

همان گونه كه در نمودار فوق مشاهده مي‌كنيد، روايت انس بن مالك در صحاح به چهار طریق نقل شده است، ولی با توجه به این‌که متن روایات او عین متن روایات عايشه است، لذا از ذکر دوباره متن آن صرف نظر کرده و در حد اشاره و ارجاع، بسنده مي‌كنيم.

طريق ٨. همان طریق هفتم است، فقط با این تفاوت که روایت انس مد نظر است [٢]ّ

طريق ٩. همان طریق ششم است، فقط با این تفاوت که روایت انس مد نظر است [٣]

طريق ١٠ و ١١. همان طریق اول و دوم است، فقط با این تفاوت که روایت انس مد نظر بوده است[٤]

[١]. همان، ج٧، ص٥٠٠.

[٢]. صحیح ابن حبان، باب ذکرالبیان اذا امرتکم بشیء.

[٣]. سنن ابن ماجه، کتاب الاحکام، باب تلقیح النخل، ح٢٤٦٢.

[٤]. مسند احمد، باقی مسند الانصار، حدیث سیدة عائشة.