موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٥٤ - احكام وضو

مسأله ٣٠٨- كسى كه غائط طورى پى در پى از او خارج مى‌شود كه وضو گرفتن بعد از هر دفعه براى او سخت است، اگر بتواند مقدارى از نماز را با وضو بخواند، بايد براى هر نماز يك وضو بگيرد.

مسأله ٣٠٩- كسى كه بول پى در پى از او خارج مى‌شود اگر بين دو نماز، قطره بولى از او خارج نشود مى‌تواند با يك وضو هر دو نماز را بخواند و قطره‌هايى كه بين نماز خارج مى‌شود اشكال ندارد.

مسأله ٣١٠- كسى كه بول يا غائط پى در پى از او خارج مى‌شود اگر نتواند هيچ مقدار از نماز را با وضو بخواند، مى‌تواند چند نماز را با يك وضو بخواند، مگر اختياراً بول يا غائط كند يا چيز ديگرى كه وضو را باطل مى‌كند پيش آيد.

مسأله ٣١١- اگر مرضى دارد كه نمى‌تواند از خارج شدن باد جلوگيرى كند، بايد به وظيفه كسانى كه نمى‌توانند از بيرون آمدن غائط خوددارى كنند عمل نمايد.

مسأله ٣١٢- كسى كه غائط پى در پى از او خارج مى‌شود، بايد براى هر نمازى وضو بگيرد و فوراً مشغول نماز شود، ولى براى به‌جا آوردن سجده و تشهد فراموش شده و نماز احتياط كه بايد بعد از نماز انجام داد در صورتى كه آنها را بعد از نماز فوراً به‌جا بياورد وضو گرفتن لازم نيست.

مسأله ٣١٣- كسى كه بول او قطره قطره مى‌ريزد بايد براى نماز به وسيله كيسه‌اى كه در آن، پنبه يا چيز ديگرى است كه از رسيدن بول به جاهاى ديگر جلوگيرى مى‌كند، خود را حفظ نمايد، و احتياط واجب آن است كه پيش از هر نماز مخرج بول را كه نجس شده آب بكشد، و نيز كسى كه نمى‌تواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند، چنانچه ممكن باشد بايد به مقدار نماز از رسيدن غائط به جاهاى ديگر جلوگيرى نمايد. و احتياط واجب آن است كه اگر مشقت ندارد، براى هر نماز مخرج غائط را آب بكشد.