موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٣٣ - مُتعه يا صيغه

شوهر توانايى دادن مهر را داشته باشد چه نداشته باشد. ولى اگر پيش از گرفتن مهر به نزديكى راضى شود و شوهر با او نزديكى كند ديگر نمى‌تواند بدون عذر شرعى از نزديكى شوهر جلوگيرى نمايد.

مُتعه يا صيغه‌

مسأله ٢٤٢١- صيغه كردن زن اگرچه براى لذت بردن هم نباشد صحيح است.

مسأله ٢٤٢٢- شوهر بيش از چهار ماه نبايد نزديكى با متعه خود را ترك كند.

مسأله ٢٤٢٣- زنى كه صيغه مى‌شود اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزديكى نكند، عقد و شرط او صحيح است و شوهر فقط مى‌تواند لذت‌هاى ديگر از او ببرد، ولى اگر بعداً به نزديكى راضى شود، شوهر مى‌تواند با او نزديكى نمايد.

مسأله ٢٤٢٤- زنى كه صيغه شده اگرچه آبستن شود حق خرجى ندارد.

مسأله ٢٤٢٥- زنى كه صيغه شده حق همخوابى ندارد و از شوهر ارث نمى‌برد، و شوهر هم از او ارث نمى‌برد.

مسأله ٢٤٢٦- زنى كه صيغه شده اگر نداند كه حق خرجى و همخوابى ندارد عقد او صحيح است و براى آن كه نمى‌دانسته، حقى به شوهر پيدا نمى‌كند.

مسأله ٢٤٢٧- زنى كه صيغه شده، مى‌تواند بدون اجازه شوهر از خانه بيرون برود، ولى اگر به واسطه بيرون رفتن، حق شوهر از بين مى‌رود بيرون رفتن او حرام است.

مسأله ٢٤٢٨- اگر زنى مردى را وكيل كند كه به مدت و مبلغ معيّن او را براى خود صيغه نمايد، چنانچه مرد او را به عقد دائم خود در آورد يا به غير از مدت يا مبلغى كه معيّن شده او را صيغه كند، وقتى آن زن فهميد اگر بگويد راضى هستم عقد صحيح وگرنه باطل است.

مسأله ٢٤٢٩- پدر و جد پدرى مى‌توانند براى محرم شدن، يك ساعت يا دو ساعت زنى را به عقد پسر نابالغ خود در آورند، و نيز مى‌توانند دختر نابالغ خود