موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٣ - وضو

باقى نمانده واجب است مقدارى از آنها را هم بشويد. و كسى كه نمى‌دانسته بايد اين مقدار را بشويد اگر نداند در وضوهايى كه گرفته اين مقدار را شسته يا نه، نمازهايى كه خوانده صحيح است.

مسأله ٢٤٣- بايد صورت را بنابر احتياط واجب از بالا به پايين شست و اگر از پايين به بالا بشويد وضو باطل است، و دست‌ها را بايد از مرفق به طرف سر انگشتان بشويد.

مسأله ٢٤٤- اگر دست را تر كند و به صورت و دست‌ها بكشد، چنانچه ترى دست به قدرى باشد كه به واسطه كشيدن دست، آب كمى بر آنها جارى شود كافى است.

مسأله ٢٤٥- بعد از شستن صورت بايد دست راست و بعد از آن دست چپ را از آرنج تا سر انگشت‌ها بشويد.

مسأله ٢٤٦- براى آن كه يقين كند آرنج را كاملًا شسته بايد مقدارى بالاتر از آرنج را هم بشويد.

مسأله ٢٤٧- كسى كه پيش از شستن صورت دست‌هاى خود را تا مچ شسته، در موقع وضو بايد تا سر انگشتان را بشويد و اگر فقط تا مچ را بشويد وضوى او باطل است.

مسأله ٢٤٨- در وضو، شستن صورت و دست‌ها، مرتبه اول واجب و مرتبه دوم جايز و مرتبه سوم و بيشتر از آن حرام مى‌باشد، و اگر با يك مشت آب، تمام عضو شسته شود و به قصد وضو بريزد يك مرتبه حساب مى‌شود چه قصد بكند يك مرتبه را، يا قصد نكند.

مسأله ٢٤٩- بعد از شستن هر دو دست بايد جلوى سر را با ترى آب وضو كه در دست مانده مسح كند، و لازم نيست با دست راست باشد يا از بالا به پايين مسح نمايد.

مسأله ٢٥٠- يك قسمت از چهار قسمت سر كه مقابل پيشانى است جاى مسح مى‌باشد، و هر جاى اين قسمت را به هر اندازه مسح كند كافى است، اگرچه احتياط