موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٢٣ - احكام عقد

احكام نكاح يا ازدواج و زناشويى‌

به واسطه عقد ازدواج، زن به مرد حلال مى‌شود و آن بر دو قسم است: دائم و غير دائم. عقد دائم آن است كه مدت زناشويى در آن معيّن نشود و زنى را كه به اين قسم عقد مى‌كنند دائمه گويند. و عقد غير دائم آن است كه مدت زناشويى در آن معيّن شود، مثلًا زن را به مدت يك ساعت يا يك روز يا يك ماه يا يك سال يا بيشتر عقد نمايند، و زنى را كه به اين قسم عقد كنند متعه و صيغه مى‌نامند.

احكام عقد

مسأله ٢٣٦٣- در زناشويى چه دائم و چه غير دائم، بايد صيغه خوانده شود و تنها راضى بودن زن و مرد كافى نيست، و صيغه عقد را يا خود زن و مرد مى‌خوانند، يا ديگرى را وكيل مى‌كنند كه از طرف آنان بخواند.

مسأله ٢٣٦٤- وكيل لازم نيست مرد باشد، زن هم مى‌تواند براى خواندن صيغه عقد از طرف ديگرى وكيل شود.

مسأله ٢٣٦٥- زن و مرد تا يقين نكنند كه وكيل آنها صيغه را خوانده است، نمى‌توانند به يكديگر نگاه محرمانه نمايند، و گمان به اين كه وكيل صيغه را خوانده است كفايت نمى‌كند ولى اگر وكيل بگويد صيغه را خوانده‌ام كافى است.