موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٧٧ - ٣- استمناء

مسأله ١٥٨٧- اگر فراموش كند كه روزه است و جماع نمايد، يا او را به جماع مجبور نمايند، به طورى كه از اختيار او خارج باشد، روزه او باطل نمى‌شود، ولى چنانچه در بين جماع يادش بيايد، يا ديگر مجبور نباشد، بايد فوراً از حال جماع خارج شود، و اگر خارج نشود، روزه او باطل است.

٣- استمناء

مسأله ١٥٨٨- اگر روزه‌دار استمناء كند؛ يعنى با خود كارى كند كه منى از او بيرون آيد، روزه‌اش باطل مى‌شود.

مسأله ١٥٨٩- اگر بى‌اختيار منى از او بيرون آيد، روزه‌اش باطل نيست. ولى اگر كارى كند كه بى‌اختيار منى از او بيرون آيد، روزه‌اش باطل مى‌شود.

مسأله ١٥٩٠- هرگاه روزه‌دار بداند كه اگر در روز بخوابد محتلم مى‌شود؛ يعنى در خواب منى از او بيرون مى‌آيد، مى‌تواند در روز بخوابد و چنانچه بخوابد و محتلم هم بشود روزه‌اش صحيح است.

مسأله ١٥٩١- اگر روزه‌دار در حال بيرون آمدن منى از خواب بيدار شود، واجب نيست از بيرون آمدن آن جلوگيرى كند.

مسأله ١٥٩٢- روزه‌دارى كه محتلم شده، مى‌تواند بول كند و به دستورى كه در مسأله ٧٢ گفته شد، استبراء نمايد، ولى اگر بداند به واسطه بول يا استبراء كردن باقيمانده منى از مجرى بيرون مى‌آيد در صورتى كه غسل كرده باشد نمى‌تواند استبراء كند.

مسأله ١٥٩٣- روزه‌دارى كه محتلم شده اگر بداند منى در مجرى مانده و در صورتى كه پيش از غسل بول نكند بعد از غسل منى از او بيرون مى‌آيد، بنابر احتياط واجب بايد پيش از غسل بول كند.

مسأله ١٥٩٤- اگر به قصد بيرون آمدن منى كارى بكند، در صورتى كه منى از او