موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢١٠ - ١- شك در چيزى كه محل آن گذشته است

مسأله ١١٧٠- اگر بعد از ركوع يا سجود شك كند كه كارهاى واجب آن مانند ذكر و آرام بودن بدن را انجام داده يا نه، بايد به شك خود اعتنا نكند.

مسأله ١١٧١- اگر در حالى كه به سجده مى‌رود شك كند كه ركوع كرده يا نه، يا شك كند كه بعد از ركوع ايستاده يا نه، به شك خود اعتنا نكند.

مسأله ١١٧٢- اگر در حال برخاستن شك كند كه تشهد را به‌جا آورده يا نه، بايد اعتنا نكند ولى اگر شك كند كه سجده را به‌جا آورده يا نه، بايد برگردد و به‌جا آورد.

مسأله ١١٧٣- كسى كه نشسته يا خوابيده نماز مى‌خواند، اگر موقعى كه «حمد» يا تسبيحات مى‌خواند، شك كند كه سجده يا تشهد را به‌جا آورده يا نه، بايد به شك خود اعتنا نكند و اگر پيش از آن كه مشغول «حمد» يا تسبيحات شود، شك كند كه سجده يا تشهد را به‌جا آورده يا نه، بايد به‌جا آورد.

مسأله ١١٧٤- اگر شك كند كه يكى از ركن‌هاى نماز را به‌جا آورده يا نه، چنانچه مشغول كارى كه بعد از آن است نشده، بايد آن را به‌جا آورد، مثلًا اگر پيش از خواندن تشهد شك كند كه دوسجده را به‌جا آورده يا نه، بايد به‌جا آورد و چنانچه بعد يادش بيايد كه آن ركن را به‌جا آورده بوده، چون ركن زياد شده نمازش باطل است.

مسأله ١١٧٥- اگر شك كند عملى را كه ركن نيست به‌جا آورده يا نه چنانچه مشغول كارى كه بعد از آن است نشده، بايد آن را به‌جا آورد، مثلًا اگر پيش از خواندن سوره شك كند كه «حمد» را خوانده يا نه، بايد «حمد» را بخواند و اگر بعد از انجام آن يادش بيايد كه آن را به‌جا آورده بوده چون ركن زياد نشده نماز صحيح است.

مسأله ١١٧٦- اگر شك كند كه ركنى را به‌جا آورده يا نه، چنانچه مشغول تشهد است اگر شك كند كه دو سجده را به‌جا آورده يا نه، بايد به شك خود اعتنا نكند و اگر يادش بيايد كه آن ركن را به‌جا نياورده، در صورتى كه مشغول ركن بعد نشده، بايد آن را به‌جا آورد و اگر مشغول ركن بعد شده نمازش باطل است، مثلًا اگر پيش از ركوع ركعت بعد يادش بيايد كه دو سجده را به‌جا نياورده، بايد به‌جا آورد و اگر