موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٥٨ - مكان نمازگزار

مسأله ٨٦٨- كسى كه در مسجد نشسته، اگر ديگرى جاى او را غصب كند و در آن‌جا نماز بخواند بنابر احتياط واجب بايد دوباره نمازش را در محل ديگرى بخواند.

مسأله ٨٦٩- اگر در جايى كه نمى‌داند غصبى است نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد، يا در جايى كه غصبى بودن آن را فراموش كرده نماز بخواند و بعد از نماز يادش بيايد، نماز او صحيح است مگر آن كه خودش غصب كرده باشد كه در اين صورت به احتياط واجب نمازش باطل است.

مسأله ٨٧٠- اگر بداند جايى غصبى است ولى نداند كه در جاى غصبى نماز باطل است و در آن‌جا نماز بخواند، نماز او باطل مى‌باشد.

مسأله ٨٧١- كسى كه ناچار است نماز واجب را سواره بخواند، چنانچه حيوان سوارى يا زين آن غصبى باشد نماز او باطل است و همچنين است اگر بخواهد سواره نماز مستحبى بخواند.

مسأله ٨٧٢- كسى كه در ملكى با ديگرى شريك است اگر سهم او جدا نباشد، بدون اجازه شريكش نمى‌تواند در آن ملك تصرف كند و نماز بخواند.

مسأله ٨٧٣- اگر با عين پولى كه خمس و زكات آن را نداده ملكى بخرد، تصرف او در آن ملك حرام و نمازش هم در آن باطل است، و همچنين است اگر به ذمه بخرد و در موقع خريدن قصدش اين باشد كه از مالى كه خمس يا زكاتش را نداده بدهد.

مسأله ٨٧٤- اگر صاحب ملك به زبان، اجازه نماز خواندن بدهد و انسان بداند كه قلباً راضى نيست، نماز خواندن در ملك او باطل است. و اگر اجازه ندهد و انسان يقين كند كه قلباً راضى است نماز صحيح است.

مسأله ٨٧٥- تصرف در ملك ميتى كه خمس يا زكات بدهكار است حرام و نماز در آن باطل است مگر آن كه بدهكارى او را بدهند، يا بنا داشته باشند بدون مسامحه بپردازند.