موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٥٦ - مواردى كه لازم نيست بدن و لباس نمازگزار پاك باشد

آلوده كند، نماز با آن باطل است، بلكه اگر رطوبت و خون به اندازه درهم نشود و اطراف را هم آلوده نكند، نماز خواندن با آن اشكال دارد، ولى اگر رطوبت مخلوط به خون شود و از بين برود نماز صحيح است.

مسأله ٨٥٩- اگر بدن يا لباس خونى نشود ولى به واسطه رسيدن به خون نجس شود اگرچه مقدارى كه نجس شده كمتر از درهم باشد، نمى‌شود با آن نماز خواند.

مسأله ٨٦٠- اگر خونى كه در بدن يا لباس است كمتر از درهم باشد و نجاست ديگرى به آن برسد، مثلًا يك قطره بول روى آن بريزد، نماز خواندن با آن جايز نيست.

مسأله ٨٦١- اگر لباس‌هاى كوچك نمازگزار مثل عرقچين و جوراب كه نمى‌شود با آنها عورت را پوشانيد نجس باشد، چنانچه از مردار و حيوان حرام گوشت درست نشده باشد، نماز با آنها صحيح است و نيز اگر با انگشترى نجس نماز بخواند اشكال ندارد.

مسأله ٨٦٢- احتياط آن است كه چيز نجسى كه با آن مى‌شود عورت را پوشاند همراه نمازگزار نباشد، ولى كسى كه اين مسأله را نمى‌دانسته و مثلًا مدتى با اين‌طور نماز خوانده، لازم نيست آن نمازها را قضا كند.

مسأله ٨٦٣- زنى كه پرستار بچه است و بيشتر از يك لباس ندارد، هرگاه شبانه روزى يك مرتبه لباس خود را آب بكشد، اگرچه تا روز ديگر لباسش به بول بچه نجس شود، مى‌تواند با آن لباس نماز بخواند. ولى احتياط واجب آن است كه لباس خود را در شبانه روز يك مرتبه براى اولين نمازى كه لباسش پيش از آن نجس شده آب بكشد، و نيز اگر بيشتر از يك لباس دارد ولى ناچار است كه همه آنها را بپوشد، چنانچه شبانه روزى يك مرتبه به دستورى كه گفته شده همه آنها را آب بكشد كافى است.