موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٠٨ - احكام دفن

هفتم: امام جماعت تكبير و دعاها راى بلند بخواند و كسانى كه با او نماز مى خوانند، آهسته بخوانند.

هشتم: در جماعت اگرچه مأموم يك نفر باشد، عقب امام بايستد.

نهم: نمازگزار به ميت و مؤمنين زياد دعا كند.

دهم: پيش از نماز سه مرتبه بگويد: «الصلاة».

يازدهم: نماز راى در جايى بخوانند كه مردم براى نماز ميت بيشتر به آن جا مى روند.

دوازدهم: زن حائض اگر نماز ميت راى به جماعت مى خواند در صفى تنها بايستد.

مسأله ٦١٢- خواندن نماز ميت در مساجد مكروه است و لى در مسجد الحرام مكروه نيست.

احكام دفن‌

مسأله ٦١٣- واجب است ميت راى طورى در زمين دفن كنند، كه بوى او بيرون نيايد و درندگان هم نتوانند بدنش راى بيرون آورند و در صورتى كه ترس درنده و نزديك شدن انسانى كه از بوى ميت اذ يت شود در بين نباشد اقوا كفايت تنها عنوان دفن در زمين است، اگرچه احتياط مستحب آن است كه گودى قبر به همان اندازة مذكور در بالا باشد، و اگر ترس آن باشد كه جانور بدن او راى بيرون آورد، بايد قبر راى با آجر و مانند آن محكم كنند.

مسأله ٦١٤- اگر دفن ميت در زمين ممكن نباشد، مى توانند به جى‌ء دفن، او راى در بنا يا تابوت بگذارند.

مسأله ٦١٥- ميت راى بايد در قبر به پهلوى راست طورى بخوابانند كه جلوى بدن او رو به قبله باشد.

مسأله ٦١٦- اگر كسى در كشتى بميرد، چنانچه جسد او فاسد نمى شود و بودن او در كشتى مانعى ندارد، بايد صبر كنند تا به خشكى برسند و او راى در زمين دفن كنند