موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٤٥ - مسائل متفرقه شيردادن

ندارد و اگر بعد از نزديكى بفهمد كه بر آن مرد حرام بوده، شوهر بايد مهر او را مطابق زن‌هايى كه مثل او هستند بدهد.

مسأله ٢٤٩٥- اگر زن پيش از عقد بگويد به واسطه شير خوردن بر مردى حرام شده، چنانچه تصديق او ممكن باشد نمى‌تواند با آن مرد ازدواج كند و اگر بعد از عقد بگويد، مثل صورتى است كه مرد بعد از عقد بگويد كه زن بر او حرام است و حكم آن در مسأله پيش گفته شد.

مسأله ٢٤٩٦- شيردادنى كه علت محرم شدن است به دو چيز ثابت مى‌شود:

اول: خبر دادن عدّه‌اى كه انسان از گفته آنان يقين پيدا كند.

دوم: شهادت دو مرد عادل يا چهار زن كه عادل باشند، ولى بايد شرايط شيردادن را هم بگويند، مثلًا بگويند ما ديده‌ايم كه فلان بچه بيست و چهار ساعت از پستان فلان زن شير خورده و چيزى هم در بين نخورده، و همچنين ساير شرطها را كه در مسأله ٢٤٧٤ گفته شد شرح دهند، ولى اگر معلوم باشد كه شرايط را مى‌دانند و در عقيده با هم مخالف نيستند و با مرد و زن هم در عقيده مخالفت ندارند لازم نيست شرايط را شرح دهند.

مسأله ٢٤٩٧- اگر شك كنند بچه به مقدارى كه علت محرم شدن است شير خورده يا نه، يا گمان داشته باشند كه به آن مقدار شير خورده بچه به كسى محرم نمى‌شود ولى بهتر آن است كه احتياط كنند.