موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٥٢ - لباس نمازگزار

مسأله ٨٣٤- لباس مرد نمازگزار بايد ابريشم خالص نباشد و در غير نماز هم پوشيدن آن براى مرد حرام است، و در چيزى كه نماز در آن تمام نمى‌شود مانند بند شلوار و عرقچين نيز به احتياط واجب نبايد از حرير خالص باشد.

مسأله ٨٣٥- اگر آستر تمام لباس يا آستر مقدارى از آن ابريشم خالص باشد، پوشيدن آن براى مرد حرام و نماز در آن باطل است.

مسأله ٨٣٦- لباسى را كه نمى‌داند از ابريشم خالص است يا چيز ديگر، پوشيدن آن اشكال ندارد، و نماز با آن صحيح است.

مسأله ٨٣٧- دستمال ابريشمى و مانند آن اگر در جيب مرد باشد اشكال ندارد و نماز را باطل نمى‌كند.

مسأله ٨٣٨- پوشيدن لباس ابريشمى براى زن در نماز و غير نماز اشكال ندارد.

مسأله ٨٣٩- پوشيدن لباس غصبى و ابريشمى خالص و طلاباف و لباسى كه از مردار تهيه شده در حال ناچارى مانعى ندارد. و نيز كسى كه ناچار است لباس بپوشد و لباس ديگرى غير از اينها ندارد و تا آخر وقت هم ناچارى او از بين نمى‌رود، مى‌تواند با اين لباس‌ها نماز بخواند.

مسأله ٨٤٠- اگر غير از لباس غصبى و لباسى كه از مردار تهيه شده لباس ديگرى ندارد و ناچار نيست لباس بپوشد، بايد به دستورى كه براى برهنگان گفته شد نماز بخواند.

مسأله ٨٤١- اگر غير از لباسى كه از حيوان حرام گوشت تهيه شده لباس ديگرى ندارد، چنانچه در پوشيدن لباس ناچار باشد، مى‌تواند با همان لباس نماز بخواند. و اگر ناچار نباشد، بايد به دستورى كه براى برهنگان گفته شد نماز را به‌جا آورد و بنابر احتياط واجب يك نماز ديگر هم با همان لباس بخواند.

مسأله ٨٤٢- اگر مرد غير از لباس ابريشمى خالص يا طلاباف، لباس ديگرى نداشته‌