موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٢٠ - اول از موارد تيمم

نتواند تحمل كند يا وقت نماز به قدرى تنگ باشد كه هيچ نتواند جست‌وجو كند، جست‌وجو لازم نيست ولى اگر بتواند مقدارى جست‌وجو كند به همان مقدار جست‌وجو لازم است، و اگر از دزد بر جان يا مال خودش بترسد نبايد در جست‌وجوى آب برود، ولى اگر مالى كه احتمال مى‌دهد از بين برود به حسب حال او قابل اعتنا نباشد و ترس ديگرى هم نداشته باشد جست‌وجوى آب واجب است.

مسأله ٦٥٧- اگر در جست‌وجوى آب نرود تا وقت نماز تنگ شود معصيت كرده، ولى نمازش با تيمم صحيح است.

مسأله ٦٥٨- كسى كه يقين دارد آب پيدا نمى‌كند، چنانچه دنبال آب نرود و با تيمم نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد كه اگر جست‌وجو مى‌كرد آب پيدا مى‌شد نمازش باطل است.

مسأله ٦٥٩- اگر بعد از جست‌وجو آب پيدا نكند و با تيمم نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد، در جايى كه جست‌وجو كرده آب بوده نماز او صحيح است.

مسأله ٦٦٠- اگر بعد از داخل شدن وقت نماز، وضو داشته باشد و بداند كه اگر وضوى خود را باطل كند نمى‌تواند وضو بگيرد چنانچه بتواند بدون ضرر و مشقت وضوى خود را نگه دارد، نبايد آن را باطل نمايد، و همچنين است اگر بداند يا دو شاهد عادل خبر دهند كه تهيه آب براى او ممكن نيست بلكه اگر احتمال صحيح عقلايى هم بدهد احتياط واجب آن است كه وضوى خود را باطل نكند.

مسأله ٦٦١- اگر پيش از وقت نماز وضو داشته باشد و بداند يا احتمال عقلايى دهد يا دو شاهد عادل خبر دهند كه اگر وضوى خود را باطل كند، تهيه آب براى او ممكن نيست چنانچه بتواند بدون ضرر و مشقت وضوى خود را نگه دارد احتياط واجب آن است كه آن را باطل نكند.

مسأله ٦٦٢- كسى كه فقط به مقدار وضو يا به مقدار غسل آب دارد اگر بداند يا دو شاهد عادل خبر دهند كه اگر آن را بريزد آب پيدا نمى‌كند، چنانچه وقت نماز داخل‌