موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٠ - احكام ظرفها

١١- غايب شدن مسلمان‌

مسأله ٢٢١- اگر بدن يا لباس مسلمان يا چيز ديگرى كه مانند ظرف و فرش در اختيار او است نجس شود و آن مسلمان غايب گردد اگر انسان احتمال بدهد كه آن چيز را آب كشيده يا به واسطه آن كه مثلًا آن چيز در آب جارى افتاده، پاك شده است اجتناب از آن لازم نيست.

مسأله ٢٢٢- اگر خود انسان يقين كند كه چيزى كه نجس بوده پاك شده است، يا دو عادل به پاك شدن آن خبر دهند، آن چيز پاك است، و همچنين است اگر كسى كه چيز نجس در اختيار او است بگويد آن چيز پاك شده، يا مسلمانى چيز نجس را آب كشيده باشد، اگرچه معلوم نباشد درست آب كشيده يا نه.

مسأله ٢٢٣- كسى كه وكيل شده است لباس انسان را آب بكشد و لباس هم در تصرف او باشد اگر بگويد آب كشيدم، آن لباس پاك است.

مسأله ٢٢٤- اگر انسان حالى دارد كه در آب كشيدن چيز نجس يقين پيدا نمى‌كند مى‌تواند به گمان اكتفا نمايد.

احكام ظرف‌ها

مسأله ٢٢٥- ظرفى كه از پوست سگ يا خوك يا مردار ساخته شده خوردن و آشاميدن از آن ظرف حرام است، و نبايد آن ظرف را در وضو و غسل و كارهايى كه بايد با چيز پاك انجام داد استعمال كنند. بلكه احتياط واجب آن است كه چرم سگ و خوك و مردار را اگرچه ظرف هم نباشد استعمال نكنند.

مسأله ٢٢٦- خوردن و آشاميدن از ظرف طلا و نقره و استعمال آنها، حرام است ولى استعمالِ آنها در زينت اتاق حرام نيست، و نگاه داشتن نيز حرام نمى‌باشد.