موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٥٨ - معاملات باطل

مسأله ٢٠٥٨- بايد دوايى را كه مثل شراب، عين آن نجس است معامله نكنند، ولى معامله دوايى كه عينش نجس نيست اگر به آن احتياج داشته باشند اشكال ندارد.

مسأله ٢٠٥٩- خريد و فروش روغن و دواهاى روان و عطرهايى كه از ممالك غير اسلامى مى‌آورند اگر نجس بودن آنها معلوم نباشد اشكال ندارد، ولى روغنى را كه از حيوان بعد از جان دادن آن مى‌گيرند، چنانچه در شهر كفار از دست كافر بگيرند و از حيوانى باشد كه اگر رگ آن را ببرند خون از آن جستن مى‌كند، نجس است و معامله آن باطل مى‌باشد، بلكه اگر در شهر مسلمانان هم از دست كافر بگيرند معامله آن باطل است مگر آن كه بدانند كه آن كافر از مسلمان خريده است.

مسأله ٢٠٦٠- اگر روباه را به غير دستورى كه در شرع معيّن شده كشته باشند، يا خودش مرده باشد، خريد و فروش پوست آن حرام و معامله آن باطل است.

مسأله ٢٠٦١- خريد و فروش گوشت و پيه و چرمى كه از ممالك غير اسلامى مى‌آورند، يا از دست كافر گرفته مى‌شود باطل است، ولى اگر انسان بداند كه آنها از حيوانى است كه به دستور شرع كشته شده خريد و فروش آنها اشكال ندارد.

مسأله ٢٠٦٢- خريد و فروش گوشت و پيه و چرمى كه از دست مسلمان گرفته شود اشكال ندارد، ولى اگر انسان بداند كه آن مسلمان آن را از دست كافر گرفته و تحقيق نكرده كه از حيوانى است كه به دستور شرع كشته شده يا نه، خريدن آن حرام و معامله آن باطل است.

مسأله ٢٠٦٣- خريد و فروش مسكرات حرام و معامله آنها باطل است.

مسأله ٢٠٦٤- فروختن مال غصبى باطل است، و فروشنده بايد پولى را كه از خريدار گرفته به او برگرداند.

مسأله ٢٠٦٥- اگر خريدار قصدش اين باشد كه پول جنس را ندهد معامله اشكال دارد.