موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٠٢ - مواردى كه مستحب است انسان از كارهايى كه روزه را باطل مىكند خوددارى نمايد

است. و اگر كسى اينها را به‌جا نياورد، مستحب است قضا نمايد و چنانچه اصلًا نتواند روزه بگيرد، مستحب است براى هر روز يك مُد طعام يا ٦/ ١٢ نخود نقره به فقير بدهد.

٢- سيزدهم و چهاردهم و پانزدهم هر ماه.

٣- تمام ماه رجب و شعبان و بعضى از اين دو ماه اگرچه يك روز باشد.

٤- روز عيد نوروز، روز بيست و پنجم و بيست و نهم ذى قعده، روز اول تا روز نهم ذى حجه (روز عرفه)، ولى اگر به واسطه ضعف روزه نتواند دعاهاى روز عرفه را بخواند، روزه آن روز مكروه است، عيد سعيد غدير (١٨ ذى حجه)، روز اول و سوم محرم، ميلاد مسعود پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم (١٧ ربيع الاول)، روز مبعث حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله (٢٧ رجب)، و اگر كسى روزه مستحبى بگيرد واجب نيست آن را به آخر رساند، بلكه اگر برادر مؤمنش او را به غذا دعوت كند، مستحب است دعوت او را قبول كند، و در بين روز افطار نمايد.

مواردى كه مستحب است انسان از كارهايى كه روزه را باطل مى‌كند خوددارى نمايد

مسأله ١٧٤٩- براى شش نفر مستحب است در ماه رمضان اگرچه روزه نيستند از كارى كه روزه را باطل مى‌كند خوددارى نمايند:

اول- مسافرى كه در سفر، كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام داده باشد و پيش از ظهر به وطنش يا به جايى كه مى‌خواهد ده روز بماند برسد.

دوم- مسافرى كه بعد از ظهر به وطنش يا به جايى كه مى‌خواهد ده روز در آن‌جا بماند برسد.

سوم- مريضى كه پيش از ظهر خوب شود و كارى كه روزه را باطل مى‌كند، انجام داده باشد.

چهارم- مريضى كه بعد از ظهر خوب شود.