موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٨٦ - آنچه براى روزهدار مكروه است

احكام چيزهايى كه روزه را باطل مى‌كند

مسأله ١٦٥٣- اگر انسان عمداً و از روى اختيار كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام دهد روزه او باطل مى‌شود، و چنانچه از روى عمد نباشد اشكال ندارد، ولى جنب اگر بخوابد و به تفصيلى كه در مسأله ١٦٣٠ گفته شد تا اذان صبح غسل نكند روزه او باطل است.

مسأله ١٦٥٤- اگر روزه‌دار سهواً يكى از كارهايى كه روزه را باطل مى‌كند انجام دهد و به خيال اين كه روزه‌اش باطل شده، عمداً دوباره يكى از آنها را به‌جا آورد، روزه او باطل مى‌شود.

مسأله ١٦٥٥- اگر چيزى به زور در گلوى روزه‌دار بريزند، يا سر او را به زور در آب فرو برند، روزه او باطل نمى‌شود. ولى اگر مجبورش كنند كه روزه خود را باطل كند مثلًا به او بگويند اگر غذا نخورى ضرر مالى يا جانى به تو مى‌زنيم و خودش براى جلوگيرى از ضرر چيزى بخورد، روزه او باطل مى‌شود.

مسأله ١٦٥٦- روزه‌دار نبايد جايى برود كه مى‌داند چيزى در گلويش مى‌ريزند يا مجبورش مى‌كنند كه خودش روزه خود را باطل كند، اما اگر قصد رفتن كند و نرود يا بعد از رفتن چيزى به خوردش ندهند روزه او صحيح است، و چنانچه از روى ناچارى كارى كه روزه را باطل مى‌كند انجام دهد روزه او باطل مى‌شود، ولى اگر چيزى در گلويش بريزند باطل شدن روزه او محل اشكال است.

آنچه براى روزه‌دار مكروه است‌

مسأله ١٦٥٧- چند چيز براى روزه‌دار مكروه است و از آن جمله است:

دوا ريختن به چشم و سرمه كشيدن در صورتى كه مزه يا بوى آن به حلق برسد، انجام دادن هر كارى كه مانند خون گرفتن و حمام رفتن باعث ضعف مى‌شود، انفيه كشيدن اگر نداند كه به حلق مى‌رسد و اگر بداند به حلق مى‌رسد جايز نيست، بو كردن‌