موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٦٠ - چيزهايى كه در نماز جماعت مستحب است

سجده‌اش مساوى زانو يا قدم امام باشد و اگر يك مرد و يك زن يا يك مرد و چند زن باشند مستحب است مرد طرف راست امام و باقى پشت سر امام بايستند و اگر چند مرد يا چند زن باشند مستحب است پشت سر امام بايستند و اگر چند مرد و چند زن باشند مستحب است مردها عقب امام و زن‌ها پشت مردها بايستند.

مسأله ١٤٨١- اگر امام و مأموم هر دو زن باشند احتياط آن است كه امام كمى جلوتر بايستد.

مسأله ١٤٨٢- مستحب است امام در وسط صف بايستد و اهل علم و كمال و تقوا در صف اول بايستند.

مسأله ١٤٨٣- مستحب است صف‌هاى جماعت منظم باشد و بين كسانى كه در يك صف ايستاده‌اند فاصله نباشد و شانه آنان رديف يكديگر باشد.

مسأله ١٤٨٤- مستحب است بعد از گفتن:

«قَدْ قَامَتِ الصَّلاةُ»

مأمومين برخيزند.

مسأله ١٤٨٥- مستحب است امام جماعت حال مأمومى را كه از ديگران ضعيف‌تر است رعايت كند و عجله نكند تا افراد ضعيف به او برسند و نيز مستحب است قنوت و ركوع و سجود را طول ندهد، مگر بداند همه كسانى كه به او اقتدا كرده‌اند مايلند.

مسأله ١٤٨٦- مستحب است امام جماعت در «حمد» و سوره و ذكرهايى كه بلند مى‌خواند صداى خود را به‌قدرى بلند كند كه ديگران بشنوند، ولى بايد بيش از اندازه صدا را بلند نكند.

مسأله ١٤٨٧- اگر امام در ركوع بفهمد كسى تازه رسيده و مى‌خواهد اقتدا كند مستحب است ركوع را دو برابر هميشه طول بدهد و بعد برخيزد، اگرچه بفهمد كس ديگرى هم براى اقتدا وارد شده است.