موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٤٩ - نماز جماعت

با جماعت بخواند در صورتى كه جماعت دوم و اشخاص آن غير از اول باشد اشكال ندارد.

مسأله ١٤٠٥- كسى كه در نماز وسواس دارد و فقط در صورتى كه نماز را با جماعت بخواند از وسواس راحت مى‌شود، بايد نماز را با جماعت بخواند.

مسأله ١٤٠٦- اگر پدر يا مادر به فرزند خود امر كند كه نماز را به جماعت بخواند، چون اطاعت پدر و مادر واجب است بنابر احتياط واجب بايد نماز را به جماعت بخواند و قصد استحباب نمايد.

مسأله ١٤٠٧- احتياط واجب آن است كه نماز عيد فطر و قربان را در زمان غيبت امام عليه السلام با جماعت نخوانند ولى به قصد رجا مانع ندارد، و نمازهاى مستحبى را هم نمى‌شود به جماعت خواند، مگر نماز استسقاء كه براى آمدن باران مى‌خوانند.

مسأله ١٤٠٨- موقعى كه امام جماعت نماز يوميه مى‌خواند، هر كدام از نمازهاى يوميه را مى‌شود به او اقتدا كرد ولى اگر نماز يوميه‌اش را احتياطاً دوباره مى‌خواند فقط در صورتى كه مأموم احتياطش با امام يكى باشد مى‌تواند به او اقتدا كند.

مسأله ١٤٠٩- اگر امام جماعت قضاى نماز يوميه خود را مى‌خواند مى‌شود به او اقتدا كرد، ولى اگر نمازش را احتياطاً قضا مى‌كند، يا قضاى احتياطى نماز كس ديگر را مى‌خواند، اگرچه براى آن پول نگرفته باشد، اقتداى به او اشكال دارد ولى اگر انسان بداند كه از آن كس كه براى او قضا مى‌خواند نماز فوت شده كه در اين صورت اقتداى به او اشكال ندارد.

مسأله ١٤١٠- اگر انسان نداند نمازى را كه امام مى‌خواند نماز واجب يوميه است يا نماز مستحب نمى‌تواند به او اقتدا كند.

مسأله ١٤١١- اگر امام در محراب باشد و كسى پشت سر او اقتدا نكرده باشد كسانى كه دو طرف محراب ايستاده‌اند و به واسطه ديوار محراب امام را نمى‌بينند نمى‌توانند