موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٢ - ١١- عرق شتر نجاستخوار

مسأله ١١٤- خرما و مويز و كشمش و آب آنها اگر جوش بيايند پاك، و خوردن آنها حلال است.

١٠- فقّاع‌

مسأله ١١٥- فقّاع كه از جو گرفته مى‌شود و به آن آبجو مى‌گويند نجس است، ولى آبى كه به دستور طبيب از جو مى‌گيرند و به آن ماءالشعير مى‌گويند پاك مى‌باشد.

عرق جُنب از حرام‌

مسأله ١١٦- عرق جنب از حرام، نجس نيست، ولى احتياط واجب آن است كه با بدن يا لباسى كه به آن آلوده شده، نماز نخوانند.

مسأله ١١٧- اگر انسان در موقعى كه نزديكى با زن، حرام است- مثلًا در روزه ماه رمضان- با زن خود نزديكى كند بنابر احتياط واجب بايد از عرق خود در نماز اجتناب نمايد.

مسأله ١١٨- اگر جنب از حرام، به واسطه تنگى وقت، عوض غسل، تيمم نمايد و بعد از تيمم و خواندن نماز عرق كند بنابر احتياط واجب بايد از عرق خود در نماز اجتناب نمايد، ولى اگر به واسطه عذر ديگر تيمم كند، اجتناب لازم نيست.

مسأله ١١٩- اگر كسى از حرام جنب شود و بعد با حلال خود نزديكى كند بنابر احتياط واجب، بايد از عرق خود در نماز اجتناب كند، ولى اگر اول با حلال خود نزديكى كند و بعد، از حرام جنب شود، عرق او وجوب اجتناب ندارد.

١١- عرق شتر نجاست‌خوار

مسأله ١٢٠- عرق شتر نجاست‌خوار، نجس است، ولى اگر حيوانات ديگر، نجاست‌خوار شوند از عرق آنها اجتناب لازم نيست.