موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢١٨ - شكهاى صحيح

مسأله ١٢٠٧- اگر پيش از آن كه مشغول تشهد شود، يا در ركعت‌هايى كه تشهد ندارد پيش از ايستادن، شك كند كه دو سجده را به‌جا آورده يا نه، و در همان موقع يكى از شك‌هايى كه بعد از تمام شدن دوسجده صحيح است، برايش پيش آيد نمازش باطل است.

مسأله ١٢٠٨- اگر موقعى كه ايستاده بين سه و چهار يا بين سه و چهار و پنج شك كند و يادش بيايد كه دو سجده، يا يك سجده از ركعت پيش به‌جا نياورده نمازش باطل است.

مسأله ١٢٠٩- اگر شك او از بين برود و شك ديگرى برايش پيش آيد، مثلًا اول شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت، بعد شك كند كه سه ركعت خوانده يا چهار ركعت، بايد به دستور شك دوم عمل نمايد.

مسأله ١٢١٠- اگر بعد از نماز شك كند كه در نماز مثلًا بين دو و چهار شك كرده، يا بين سه و چهار، احتياط واجب آن است كه به دستور هر دو عمل كند و نماز را هم دوباره بخواند.

مسأله ١٢١١- اگر بعد از نماز بفهمد كه در نماز شكى براى او پيش آمده ولى نداند از شك‌هاى باطل بوده يا از شك‌هاى صحيح و اگر از شك‌هاى صحيح بوده كدام قسم آن بوده است بنابر احتياط واجب بايد به دستور شك‌هايى كه صحيح بوده و احتمال مى‌داده عمل كند و نماز را هم دوباره بخواند.

مسأله ١٢١٢- كسى كه نشسته نماز مى‌خواند اگر شكى كند كه بايد براى آن يك ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته بخواند، بايد دو ركعت نشسته به‌جا آورد. بلكه اگر شكى كند كه بايد براى آن دو ركعت نماز احتياط ايستاده بخواند، بايد دو ركعت نشسته به‌جا آورد.

مسأله ١٢١٣- كسى كه ايستاده نماز مى‌خواند، اگر موقع خواندن نماز احتياط از