موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٠ - ٨- كافر

مسأله ٩٩- خونى كه گاهى موقع دوشيدن شير ديده مى‌شود نجس است و شير را نجس مى‌كند.

مسأله ١٠٠- خونى كه از لاى دندان‌ها مى‌آيد، اگر به واسطه مخلوط شدن با آب دهان از بين برود، پاك است، و فرو بردن آب دهان در اين صورت اشكال ندارد.

مسأله ١٠١- خونى كه به واسطه كوبيده شدن، زير ناخن يا زير پوست مى‌ميرد، اگر طورى شود كه ديگر به آن خون نگويند، پاك است، و اگر به آن خون بگويند در صورتى كه ناخن يا پوست سوراخ شود، اگر مشقت ندارد بايد براى وضو و غسل خون را بيرون آورند و اگر مشقت دارد بايد اطراف آن را به طورى كه نجاست زياد نشود، بشويند و پارچه يا چيزى مثل پارچه، بر آن بگذارند و روى پارچه دست تر بكشند.

مسأله ١٠٢- اگر انسان نداند كه خون، زيرپوست مرده يا گوشت به واسطه كوبيده شدن به آن حالت در آمده، پاك است.

مسأله ١٠٣- اگر موقع جوشيدن غذا ذره‌اى خون در آن بيفتد، تمام غذا و ظرف آن نجس مى‌شود، و جوشيدن و حرارت و آتش پاك كننده نيست.

مسأله ١٠٤- زردابه‌اى كه در حال بهبودى زخم در اطراف آن پيدا مى‌شود، اگر معلوم نباشد كه با خون مخلوط است، پاك مى‌باشد.

٦ و ٧- سگ و خوك‌

مسأله ١٠٥- سگ و خوكى كه در خشكى زندگى مى‌كنند حتى مو و استخوان و پنجه و ناخن و رطوبت‌هاى آنها، نجس است ولى سگ و خوك دريايى پاك است.

٨- كافر

مسأله ١٠٦- كافر؛ يعنى كسى كه منكر خدا است، يا براى خدا شريك قرار مى‌دهد، يا پيغمبرى حضرت خاتم الانبياء محمد بن عبداللَّه صلى الله عليه و آله و سلم را قبول ندارد، نجس است. و