موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٤٩ - لباس نمازگزار

لباس را بيرون بياورد بايد در همان لباس نماز بخواند و نمازش صحيح است ولى چنانچه بتواند لباس را بيرون بياورد، بايد نماز را به دستورى كه براى برهنگان گفته شد به‌جا آورد.

مسأله ٨١٤- كسى كه دو لباس دارد، اگر بداند يكى از آنها نجس است و نتواند آنها را آب بكشد و نداند كدام يك آنهاست، چنانچه وقت دارد بايد با هر دو لباس نماز بخواند. مثلًا اگر مى‌خواهد نماز ظهر و عصر بخواند بايد با هر كدام يك نماز ظهر و يك نماز عصر بخواند ولى اگر وقت تنگ است، بايد نماز را به دستورى كه براى برهنگان گفته شد به‌جا آورد، و به احتياط واجب آن نماز را با لباس پاك قضا نمايد.

شرط دوم‌

مسأله ٨١٥- لباس نمازگزار بايد مباح باشد و كسى كه مى‌داند پوشيدن لباس غصبى حرام است، اگر عمداً در لباس غصبى يا در لباسى كه نخ يا دگمه يا چيز ديگر آن غصبى است نماز بخواند، بايد آن نماز را با لباس غير غصبى اعاده نمايد.

مسأله ٨١٦- كسى كه مى‌داند پوشيدن لباس غصبى حرام است، ولى نمى‌داند نماز را باطل مى‌كند، اگر عمداً با لباس غصبى نماز بخواند بايد آن نماز را با لباس غير غصبى بخواند.

مسأله ٨١٧- اگر نداند يا فراموش كند كه لباس او غصبى است و با آن نماز بخواند نمازش صحيح است، ولى اگر خودش آن لباس را غصب كرده باشد و بعداً فراموش كرده و با آن نماز خوانده به احتياط واجب بايد آن نماز را اعاده كند.

مسأله ٨١٨- اگر نداند يا فراموش كند كه لباس او غصبى است و در بين نماز بفهمد، چنانچه چيز ديگرى عورت او را پوشانده است و مى‌تواند فوراً يا بدون اين كه موالات؛ يعنى پى در پى بودن نماز، به‌هم بخورد، لباس غصبى را بيرون آورد، بايد آن را بيرون آورد و نمازش صحيح است و اگر چيز ديگرى عورت او را نپوشانده يا