موسوعة الإمام الخميني 29 (رساله توضيح المسائل) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٢٦ - دستور تيمم

نمايد، بعد بفهمد تيمم به آن باطل بوده نمازهايى را كه با آن تيمم خوانده بايد دوباره بخواند.

مسأله ٦٩٤- چيزى كه بر آن تيمم مى‌كند بايد غصبى نباشد.

مسأله ٦٩٥- تيمم در فضاى غصبى باطل نيست، پس اگر در ملك خود، دست‌ها را به زمين بزند و بى‌اجازه داخل ملك ديگرى شود و دست‌ها را به پيشانى بكشد، تيمم او باطل نمى‌شود.

مسأله ٦٩٦- اگر نداند محل تيمم غصبى است، و يا فراموش كرده باشد، تيمم او صحيح است، اگرچه فراموش كننده خود غاصب باشد.

مسأله ٦٩٧- كسى كه در جاى غصبى حبس است، اگر آب و خاك او غصبى است، بايد با تيمم نماز بخواند.

مسأله ٦٩٨- مستحب است چيزى كه بر آن تيمم مى‌كند، گردى داشته باشد كه به دست بماند و بعد از زدن دست بر آن، مستحب است دست را بتكاند كه گرد آن بريزد.

مسأله ٦٩٩- تيمم به زمين گود و خاك جاده و زمين شوره‌زار كه نمك روى آن را نگرفته مكروه است، و اگر نمك روى آن را گرفته باشد باطل است.

دستور تيمم‌

مسأله ٧٠٠- در تيمم چهار چيز واجب است: اول: نيت. دوم: زدن كف دو دست با هم بر چيزى كه تيمم به آن صحيح است. سوم: كشيدن كف هر دو دست به تمام پيشانى و دو طرف آن، از جايى كه موى سر مى‌رويد، تا ابروها و بالاى بينى و بنابر احتياط واجب بايد دست‌ها روى ابروها هم كشيده شود. چهارم: كشيدن كف دست چپ به تمام پشت دست راست و بعد از آن كشيدن كف دست راست به تمام پشت دست چپ.

مسأله ٧٠١- تيمم بدل از غسل و بدل از وضو با هم فرقى ندارند.