پاسداران وحى - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٨٩ - نگاهى گذرا به روايات

٣- اين كه برداشت جابر بن عبداللَّه انصارى، در روزگارِ بعثت، از آيه «اولوا الامر»، همان برداشت امروزِ ماست كه به تكرار از آن ياد كرديم؛ يعنى جابر، كه حضور پيامبر صلى الله عليه و آله را درك كرده و تلاوت و تبيين آيه را از خودِ پيامبر شنيده است، بر اين باور بود، كه اطاعتِ «اولوا الامر»، علاوه بر اين كه هيچ قيد و شرطى ندارد، همان اطاعت پيامبر صلى الله عليه و آله و در نهايت اطاعت خداوند است.

عيسى بن السّرى گويد: به امام صادق عليه السلام عرض كردم، به من بشناسان آن‌چه را پايه‌هاى اسلام بر آن استوار است و در پرتوِ عمل بدان، كردارم پاك و درست آيد و ندانستنِ هرچه، جز آن است، موجب كاستى [در ايمان‌] من نشود، فرمود:

شَهَادَةُ أَنْ لا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله، وَ الْإِقْرَارُ بِمَا جَاءَ بِهِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ، وَ حَقٌّ فِي الْأَمْوَالِ مِنَ الزَّكَاةِ، وَ الْوِلايَةُ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهَا، وِلايَةُ آلِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله، فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله قَالَ:

مَنْ مَاتَ وَلا يَعْرِفُ إِمَامَهُ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً قَالَ اللَّهُ [عَزَّ وَ جَلَ‌]: