پاسداران وحى - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٨٦ - تحقيقى دوباره درباره «اولوا الامر»

كه قلمروِ فرمان‌شان فراتر از محدوده بيان احكام است، حتى تأسيس حكومت و مديريت اجتماعى و سياسى مسلمانان را نيز، شامل مى‌شود. و اين نكته‌اى است كه از توجه و دقّت در بارِ معنايىِ «امر»- كه عامّ و شامل است و همه گفتارها و رفتارها را در بر مى‌گيرد- و گفته شد: كه امر در اين آيه به معناى كار و شأن است- فهميده مى‌شود. علاوه، نمى‌شود گفت: صاحبانِ امر به لحاظِ تبيين و توضيح احكام الهى و تطبيق آن‌ها، صرفاً مفسّر و شارح‌اند؛ يعنى مرجعيت علمى و فكرى دارند و نه كار ديگر!! بلكه حوزه كارآيىِ اولوا الامر، فراتر از تفسير قرآن كريم و سنّت و تبيين حلال و حرام و ... الهى است. و همان‌طور كه رسول خدا صلى الله عليه و آله حكومت دينى را پى افكند و بر اساس وحى جامعه مؤمنان را سامان داد، اولوا الامر نيز، به لحاظ اين كه جانشينانِ ايشان‌اند، وظيفه استحكامِ مبانى حكومت و اركانِ آن و تداومِ آن را، در همان سويى كه پسند خدا و پيامبر اوست، و نيز سامان‌دهى زندگى فردى و اجتماعى مسلمانان را بر عهده دارند. و همان طور كه پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله مطاعِ بى‌قيد و شرط است، امير مؤمنان عليه السلام نيز، كه به نصّ و تصريح ايشان اولين جانشين اوست، مطاعِ بى‌قيد و شرط است. و سرپيچى از فرمان او سركشى در برابر فرمان خداوند و پيامبر اوست. و اين نكته مهمّى است كه در برخى روايات رسيده از اهل‌بيت وحى، بدان تصريح شده است: آن‌گاه كه‌ «أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُوْلِى الْأَمْرِ مِنكُمْ» نازل شد، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: اين آيه درباره على عليه السلام است. هر كه را من سرپرست اويم، على عليه السلام مولا و سرپرست اوست: «مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ، فَعَلِىُّ مَوْلاهُ». [١]

حاصل آن كه آيه «اولوا الامر» سنگ بناى وحدت اسلامى و حكومت مبتنى بر آن را، بر نهاده است، و رهبرى و زعامت امامان پاك و معصوم را، به تصريح، بيان كرده است.

[١]. اصول كافى، ج ١، ص ٢٨٧.