پاسداران وحى - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٤٧ - گذرى بر احاديث اهل بيت عليهم السلام

اندك، در برابر يزيديان، بپا خاست و شهادت را، كه تنها راه نجات اسلام بود، پذيرفت و در برابر خواست خداوند، كه شهادت او و يارانش و اسارتِ اهل بيت او بود، سر تسليم فرود آورد.

٢. امام محمّد باقر عليه السلام فرمود:

انَّ الحُسَيْنَ عليه السلام خَرَجَ مِنْ مَكَّةَ قَبْلَ التَّرْوِيَةِ بِيَومٍ، فَشَيَّعَهُ عَبْدُاللَّهِ بنِ الزُّبَيْرْ فَقَالَ: يَا ابَا عَبْدِاللَّهِ لَقَدْ حَضَرَ الْحَجُّ وَتَدَعُهُ وَتَأتِي الْعَرَاقَ؟ فَقَالَ:

يَا ابنَ الزُّبَيْر لَانْ ادْفَنَ بِشَاطِى‌ء الْفُرَاتِ احَبُّ الَيَّ مِنْ انْ ادْفَنَ بِفنَاءِ الْكَعْبَةِ. [١]

امام حسين عليه السلام روز پيش از ترويه، روز هفتم ذى‌حجّة، از مكّه بيرون شد و عبداللَّه فرزند زبير چند گامى همراه او رفت (او را بدرقه كرد). سپس به آن حضرت عرض كرد: اى اباعبداللَّه! موسم حجّ فرارسيده آيا آن را وامى‌گذارى و به سوى عراق مى‌روى؟

فرمود: اى پسر زبير! از اين كه در كناره فرات (ساحل فرات) دفن بشوم دوست‌تر دارم تا در آستانه كعبه.

ابو سعيد عقيصا گويد: شنيدم عبداللَّه زبير با حسين بن على عليه السلام خلوت كرده و با او نشستى طولانى داشته است. گويد: سپس، حسين بن على عليه السلام رو به آن‌ها (جمعى كه در آن‌جا بودند) كرده، فرمود:

انَّ هذا يَقُولُ لِي: كُنْ حَماماً مِنْ حَمامِ الحَرَم، وَلَانْ اقْتَلُ وَبَيْنِي وَبَيْنَ الْحَرَم بَاعٌ احَبُّ الَيَّ مِنْ انْ اقْتَلَ وَبَيْنِي وَبَيْنَهُ شِبْرٌ، وَلَانْ اقْتَلَ بِالطَّفِ احَبُّ اليَّ مِنْ انْ اقْتَلَ بِالحَرَمِ. [٢]

[١]. كامل الزيارات، ص ٧٣، الباب الثالث و العشرون، ح ٦؛ بحار الانوار، ج ٤٥، ص ٨٦، ح ١٨.

[٢]. همان، ص ٧٢.