پاسداران وحى - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٤٤ - گذرى بر احاديث اهل بيت عليهم السلام
در برابرِ مخالفان محكوم نمايند و از حقِّ ما بكاهند و آن حقشناسى را كه خداوند برهان روشن حق معرفت ما و تسليم در برابر فرمان ما را بدو عطا فرموده، خرده گيرند. آيا مىپنداريد كه خداى- تبارك و تعالى- طاعت اولياء خود را بر بندگانش واجب كند و سپس خبرهاى آسمان و زمين را از آنها پوشيده دارد و مايهها و اساس دانشِ امورى كه استوارى و برپايى دينشان است و از آنها پرسش مىشود، در اختيارشان قرار ندهد؟! حمران عرض كرد: فدايت شوم شما مىدانيد كه در قيام علىّ بن ابى طالب و حسن و حسين عليه السلام كه براى برپايى دين خداى-/ عزيز و جليل-/ بود و آن پيشآمدهاى ناخوشايندى كه بر آنها رسيد از كشتارِ سركشان و پيروز شدنشان بر امامان معصوم عليه السلام تا آنجا كه به شهادت رسيدند و شكست خوردند.
حضرت ابوجعفر امام محمّد باقر عليه السلام فرمود: اى حمران، خداى-/ تبارك و تعالى-/ آن چه را بر آنها رسيد از پيش با اختيار و انتخاب خودشان براى آنها تقدير كرده و فرمان آن را داده و حتمى كرده بود. سپس، مورد اجراء و عمل قرار داده. پس آن چه در قيام علىّ بن ابى طالب و حسن و حسين عليهم السلام پيشآمد، از پيش، از سوى رسول خدا صلى الله عليه و آله از آن آگاه بودند. و هر يك از ما كه خاموشى گزيده است از روى آگاهى و بصيرت بوده است. اى حمران اگر آن گاه كه گرفتار مىشدند و سركشان بر آنان يورش مىآوردند، از خداوند مىخواستند كه خطر آنها را بگرداند و بر اين خواسته اصرار مىورزيدند كه بلا و مصيبت را از آنان بگرداند و آن سركشان را نابود سازد و قدرتشان را تباه كند، خداوند خواسته آنها را