پاسداران وحى - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٢ - ضرورت وجود امام در هر عصر و روزگار

اگر گزارده نمى‌شد، گويى همه زحمت‌ها و مشقّت‌ها كه در راهِ دعوت به توحيد و اعتلاى اسلام كشيده شده بود، بر باد مى‌رفت: «وَ ان لَم‌تَفْعَل فَمَا بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ».

از اين رو، بر اين باورم، كه ناگفته‌ها درباره غدير بسيارند و آن چه گفته شده است، اندكى است از بسيار. و سزاوار است كه مراكز پژوهشىِ كارآمد، آن ناگفته‌ها را به دور از هر گونه گرايش سياسى، بازگو كنند.

قِصّه شگفتِ غدير، همواره بايد بازگو شود؛ دوباره و دوباره؛ همچنان كه قرآن به تكرار و با گذشت زمان، لازم است به وسيله عالمان دينى؛ آن‌ها كه افزون بر مايه‌هاى علمىِ تفسيرى زمانه خود را نيز، مى‌شناسند، تفسير شود. تكرار مباحث مربوط به غدير و رسالتِ آن در حيات جمعى مسلمانان نيز، يك ضرورت اجتناب‌ناپذير است؛ چرا كه آن چه پيامبر صلى الله عليه و آله در غدير به فرمان خداوند، با مسلمانان مطرح كرد، صرفاً يك توصيه و يك پيشنهاد نبود. پيشنهاد و توصيه، آن همه تمهيدات نمى‌خواهد و آن چنان تهديدِ مردافكن را نمى‌طلبد، با آن همه خطر كردن و خوف فتنه در سر داشتن:

«وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لَايَهْدِى الْقَوْمَ الْكفِرِينَ». [١]

و خداوند تو را از [فتنه و گزند] مردم نگاه مى‌دارد، همانا خداوند گروه كافران را راه ننمايد.

ضرورت وجود امام در هر عصر و روزگار

اماميّه با استناد به قرآن و سنّت، از اين باورِ قرآنى و انسانى دفاع مى‌كند، كه در ميان جامعه انسانى وجودِ امامى كه حافظ و نگهبان دين از تحريفات و

[١]. مائده، آيه ٦٧.