«سَلُونى» را بر زبان آوَرَد. ابن ابى الحديد در ذيل اين خطبه، فصلى را درباره پاره‌اى از امور غيبى كه امام عليه السلام خبر داده و محقّق شده، گشوده است. او مى‌گويد:

بدان كه على عليه السلام در اين فصل به خداوندى كه جانش در دست اوست، سوگند خورده است، كه آن‌ها از او چيزى از امورى را، كه تا روز قيامت ميان آنان واقع خواهد شد، نخواهند پرسيد، مگر آن كه از آن به ايشان خبر خواهد داد. همچنين از هر گروه صد نفرى كه به هدايت يا ضلالت باشند نمى‌پرسند، مگر اين كه به همه موارد آنان كه چه كسى رهبر آنان و گرداننده ايشان است و كجا فرود مى‌آيند و چه كسى از ايشان كشته مى‌شود و چه كسى به مرگ طبيعى مى‌ميرد، خبر خواهد داد. اين ادّعا كه على عليه السلام كرده است نه ادعاى ربوبيّت است و نه ادعاى پيامبرى؛ بلكه مى‌گفته است:

پيامبر صلى الله عليه و آله او را به اين امور آگاه كرده است. [١] ما اخبارى را كه على عليه السلام داده است، آزموده و آن را مطابق با حقيقت يافته‌ايم. به همين سبب استدلال مى‌كنيم، كه ادعاى على عليه السلام راست و صدق است.

همچون خبرى كه در مورد خود، داده و گفته است: ضربتى بر سرش زده خواهد شد كه ريش او از آن خضاب مى‌شود. و خبر

[١]. على عليه السلام فرمود: «انَّ رَسوُلَ اللَّهِ- صَلّى اللَّهُ عَلَيهَ وَآله- عَلَّمَني الْفَ بَابٍ مِنَ الحَلَالِ وَالحَرامِ مِمَّا كَانَ وَمِمَّا هُوَ كائنٌ الَى يَوْمِ القِيَامَةِ، كُلُّ بَابٍ مِنْهَا يُفْتَحُ الْفَ بَابٍ، فَذَلِكَ الْفَ الْفَ بَابٍ حَتّى‌ عُلِّمْتُ عِلْمَ المَنَايَا وَالبَلَايَا وَفصْلَ الخِطَابِ؛ رسول خدا صلى الله عليه و آله هزار درِ دانش، از حلال و حرام، از آن چه بود و از آن‌چه تا روزِ رستخيز خواهد شد (رخدادهاى آينده) به من آموخت، كه هر درى، خود هزار دَر مى‌گشايد. پس هزار هزار (يك ميليون) در [به رويم گشود] به گونه‌اى كه اكنون از زمان فرارسيدن مرگ و پيش‌آمدهاى ناگوار آگاهم و با گفتارِ روشن و پاكيزه- كه ميان حقّ و باطل را، جدا كند- به داورى مى‌پردازم» (الاختصاص، ص ٢٨٣). و اين همه دانش، در يك نجوا بوده است، و امّا نجواهاى بسيار ديگر ...!!