حضرت فرمود كه چنان آسان ميشود چيدن ميوه‌ها بر ايشان كه از بسكه آسان و نزديك باشد بايشان مؤمن هر نوع از ميوه‌ها كه خواهش كند بدهان خود بچيند در وقتى كه تكيه كرده باشد و انواع ميوه‌ها باو خطاب كنند كه اى ولى خدا مرا بخور پيش از آنكه او را بخورى و فرمود كه هيچ مؤمنى نيست مگر آنكه او را جنت‌هاى بسيار است بعضى داربست كرده و بعضى داربست نكرده و نهرها دارد از شراب و نهرها از آب و نهر از شير و نهرها از عسل و چون ولى خدا طعام چاشت طلبد آنچه نفس او در آن وقت خواهش ميكند براى او حاضر ميسازند بدون آنكه خواهش خود را ذكر كند پس خلوت ميكند با برادران خود بديدن يكديگر ميروند و تنعم ميكنند وَ ظِلٍّ مَمْدُودٍ يعنى در هوائى مانند طلوع آفتاب و از آن نيكوتر و بهتر و اقلا هر مؤمنى هفتاد زوجه از حوريان دارد و چهار زن از آدميان و مؤمن يك ساعت با حوريه ميباشد و يك ساعت با آدميه و يك ساعت با خود خلوت ميكند بر تخت‌هاى خود تكيه كرده و نظر ميكند بر يكديگر و گاهى تكيه بر تخت خود كرده باشد شعاعى از نور او را فروگيرد گويد بخدمتكاران خود كه اين چه شعاع بود كه مرا گرفت شايد جناب مقدس الهى متوجه من گرديده است و اين شعاع از انوار جلال او باشد خدمتكاران باو گويند كه جناب حقتعالى از آن مقدس‌تر است كه اين انوار شبيه بانوار او باشد بلكه اين نور از حوريه ايست از زنان تو كه هنوز بنزد تو نيامده است مشرف شد بر تو از خيمه خود از روى اشتياق بتو و محبت ملاقات تو بر او غالب شده است چون تو را ديد كه بر تخت خود تكيه كرده‌اى تبسمى كرد بسوى تو از شوق تو و آن شعاعى كه تو ديدى و نورى كه بتو احاطه كرده است از سفيدى و لقاء و ضياء دندان‌هاى او بود پس ولى خدا فرمود كه رخصت دهيد او را كه فرود آيد بسوى من پس مبادرت كند بسوى او هزار غلام و هزار كنيز براى آنكه او را بشارت دهند كه ولى خدا تو را خواسته پس از خيمه خود بزير آيد و هفتاد حله پوشيده باشد برنگ‌هاى مختلف بافته بطلا و نقره و مكلل بمرواريد و ياقوت زبرجد و معطر گردانيده بمشك و مغز ساق پاى او از زير هفتاد حله نمايان باشد و طول قامتش هفتاد ذراع باشد و عرض ما بين دوشهاى او ده ذرع و چون نزديك شود بولى خدا استقبال نمايند خدمتكاران او را با طبق‌هاى طلا و نقره مملو از مرواريد و ياقوت و زبرجد و بر او نثار كنند پس سال‌ها با يكديگر معانقه كنند كه هيچ‌يك را ملال حاصل نشود پس حضرت امام محمد باقر عليه السّلام فرمود كه‌