ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٧٦ - باز هم سخنى از زبان كفار

آياتى كه نازل كرديم براى اهل انديشه و تدبر، قانع كننده و كافى است.

برخى از ملحدين اعتراض كرده‌اند كه طبق اين آيه، خداوند آيه‌اى بر پيامبر خود نازل نكرده است، زيرا اگر نازل كرده بود، در اينجا بيان ميكرد.

لكن اينها توجه نكرده‌اند كه مشركين آيه مخصوصى را ميخواستند كه خداوند چنين آيه‌اى را بنا بمصلحت، نازل نفرموده است. مع الوصف آيات قرآنى و معجزات آشكارى بر پيامبر خود نازل فرمود كه آنها مشاهده ميكردند و اگر در همه آنها يا در بعضى از آنها مى‌انديشيدند، پيامبر را تصديق و به نبوتش اعتراف ميكردند. در جاى ديگر فرمود: اگر آنچه آنها ميخواهند، براى آنها نازل كنيم، باز هم ايمان نخواهند آورد (آيه ١١١ همين سوره) و نيز فرمود:(وَ يَقُولُونَ لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَقُلْ إِنَّمَا الْغَيْبُ لِلَّهِ) (يونس ٢٠: گفتند: چرا آيه‌اى از پروردگارش بر او نازل نشد؟ بگو: همه آيات پيش خداست) يعنى آيات در قدرت خدا هستند و هر كدام را بخواهد، نازل مى‌كند.